Asbest :: 500.000 doden in Europa in 2030?

Asbest is een natuurlijke grondstof met veel kwaliteiten (duurzaam, flexibel, …) en goedkoop om te produceren. Eind 19de eeuw wordt het heel populair. Je vindt het in de industrie en in de bouw. België was ooit de grootste gebruiker per hoofd.

Asbest zie je op heel veel plaatsen. Op golfplaten daken van garages en koterijen vind je vaak asbestcement van Eternit. (Foto Karol Pilch)

Maar er is een nadeel en vanaf 1905 is dat bekend. Asbestvezels zijn een dodelijk gif dat niet alleen de arbeiders van de fabriek treft. Ook heel wat van hun familieleden en omwonenden van de fabrieken (de omgevingsslachtoffers) zijn gestorven zonder dat ze ooit rechtstreeks met het product in contact kwamen. Asbestvezels zetten zich vast in het longweefsel en het longvlies. Na een latentieperiode van twintig tot veertig jaar, veroorzaken ze verschrikkelijke kankers, zoals longkanker en longvlieskanker. Men schat dat in België 700 mensen aan die ziektes zijn gestorven en dat ze wereldwijd jaarlijks 110.000 slachtoffers maken.

In de jaren tachtig kende asbest zijn productiepiek. Toen ze de wind voelden keren, probeerden de industriëlen zich er zo snel mogelijk uit terug te trekken. Als je rekening houdt met de incubatietijd, dan zullen die ziekten zich tussen 2000 en 2020 manifesteren. Bepaalde rapporten spreken van 500.000 doden in West-Europa tegen 2030. Maar in het onderzoek naar een behandeling is geen enkele vooruitgang geboekt door een gebrek aan investeringen.

Een altijd aanwezig gevaar

In 1998 wordt het gebruik van asbest in België definitief verboden. Heel wat ondernemingen delokaliseren en zetten hun dodelijk handeltje in de derde wereld voort. Asbest verwijderen is een dure aangelegenheid en daarom is het goedje vandaag nog zowat overal aanwezig: in gebouwen, vaak openbare gebouwen, in hoogovens, in remblokjes, enz. Het wordt tijd dat de bevolking zich bewust wordt van het risico dat ze loopt en maatregelen eist om de volksgezondheid te beschermen.