Sitemap | Nieuwsbrief | Help | RSS |
Loading
7 februari 2012 16:24 | Leeftijd: 109  dag(en)
| Thema: Brieven, Werkgelegenheid, PVDA

Brieven, Solidair nr. 6

Enorm kwaad was ik

Neen, niet op de stakers of de staking. Laat me u vertellen waarom. Ik heb recentelijk pas mijn werk verloren maar was erop 30 januari wel bij de stakers om hen te steunen. Toen ik thuis kwam, regende het berichten in de media over hoe de staking mislukt was. Daarnaast had je dan nog een horde anti-stakers die menen de kapitalistische onzin te moeten slikken. Die mediastunt was te verwachten en die horde anti-stakers was er voor de staking ook, maar als je dan als jonge gast, voor het eerst een echte staking meemaakt... Je ziet hoe het werkvolk in de sneeuw kou staat te lijden voor hun verworven rechten maar ook voor mijn toekomst, dan word ik kwaad.

Kwaad dat de media de strijd ontkennen. Kwaad op de anti-stakers omdat ze zo onwetend zijn, kwaad op de Europese machthebbers omdat zij ondanks het overduidelijke 'neen' van de bevolking toch hun plannen binnen wringt omdat het hun spreekwoordelijke 'foie gras' oplevert. " “Stakers zijn egoïsten", verkondigde iemand op FB luid. Voorheen kon ik het begrijpen dat niet iedereen het politiek engagement heeft om de feiten echt uit te zoeken in plaats van hun tv en kranten te gaan geloven. Ondertussen ben ik wel bedaard en kan ik hun positie weer relativeren maar ik was kwaad, kameraden.

Volgende keer en die komt er, zal die kwaadheid enkel dienen om de kou te verbijten, om dat vroege uur te verdragen, volgende keer ben ik er weer bij, mijn syndicale vrienden. Ik sluit af met een uitspraak van Gandhi: "Een 'neen' uitgesproken met de diepste overtuiging is beter dan een 'ja' slechts verwoord om het plezieren, of zelfs erger, om problemen te vermijden."

Michaël Onkelinx, Heers

Wie anders dan de vakbonden

"Iemand die waarde creëert, verdient ook morgen naar waarde te worden geschat", schreef ene Caroline Ven in De Morgen. Wat ben ik blij dat Mevrouw Ven dit eens in de kijker zet, want het zijn de gewone werkmensen die die waarde creëren. Ondernemers laten dit gebeuren met inbreng van hun geld. Dat heet investeren en zo'n investering is hun kapitaal. De werknemer krijgt een vast loon maar niet de volle meerwaarde die hij produceert. Een –meestal niet onaardig deel- gaat naar de ondernemer. (...) Dat systeem van almaar meer, draaide in 2008 volledig in de soep en daar moet de gewone werkmens nu voor opdraaien. Nu wordt het protest van de vakbonden als totaal onverantwoord afgedaan. Dit is echt wel de wereld op zijn kop zetten! Zij, de financiële piraten die de bron van de miserie zijn, werden gered. Zij, de hefboomfondsen die zich compleet onverantwoord gedragen, blijven lekker buiten schot! Het begint erop te lijken dat een steenrijke minderheid van de bevolking (1 %) ongenaakbaar geworden is, 'untouchable!' Erger nog, die superrijken houden de politici bij de oren. Denk maar aan de ronde tafel van industriëlen. Of die 15.000 lobbyisten met als ongeveer enige taak de 730 Europarlementariërs beïnvloeden. De mensen, Mevrouw Ven, die werkelijk waarde creëren worden NIET gewaardeerd. Ze worden dagelijks geschoffeerd, onderbetaald, belogen en bestolen.

Wat ben ik blij dat we nog vakbonden hebben. Want wie anders zal ons beschermen?

Bart Desmedt, Brugge

Antwoord aan Nick Roskams en Co

Knack geeft een forum aan columnisten en gastbloggers.

Zaterdag 28 januari 2012. Een groep jongeren, onder wie Nick Roskams, schreef een pamflet dat ze maandag over het hele land in beide landstalen zullen verspreiden aan stakers.

Ze kregen reeds de steun van Jong Vld, LVSV, Jong N-VA, JongLibetairen en Jeunes MR en roepen alle jongerenorganisaties op om deze actie te steunen.

‘Dit is een antwoord van mens tot mens’.

De schrijver van dit pamflet pretendeert geenszins de vertegenwoordiger van zijn generatie te zijn maar meent, net als Nick, toch te spreken voor velen.

 

Geachte groep jongeren onder wie Nick Roskams ,

Geachte Jong Vld, LVSV, Jong N-VA, Jonglibetairen en Jeunes MR,

 

Als deel van de huidige generatie, en sedert vele jaren (ikzelf sedert 32 jaar) trouwe betaler van huidige en ook toekomstige lasten, hebben ook wij zo onze visie. De studies die uitwijzen dat het huidig systeem niet houdbaar is en grondig moet hervormd worden, zijn met de beste bedoelingen opgezet. Voor een grondige nuancering van de resultaten van deze studies raden wij het boek ‘Het pensioenspook’ van Gilbert De Swert aan. Ook hij deed jarenlang studies over dit onderwerp, maar hij belicht ook de andere kant van het verhaal. U heeft gelijk wanneer u stelt dat er geen sprake is van een generatieconflict. U bent echter wel goed bezig aan een poging om er een van te maken. U spreekt namelijk ‘de vakbonden’ aan, maar heeft het verder steeds over ‘wij, de volgende generaties’, ‘de jongeren’, ‘onze generatie’… en u richt daarmee uw pijlen wel degelijk op de groep ‘ouderen’ binnen deze vakbonden… maar ook erbuiten?

Nochtans tellen vakbonden heel wat meer leden dan alleen maar ‘ouderen’. Ook jongeren maken er deel van uit en gelukkig spreekt u ook niet in hun naam en heeft u ook hun mening niet in pacht. Deze jongeren laten zich niet meeslepen in het verhaal over de ”Generatie-Clash” , “Generatie Y”, enz… U beweert dan wel dit verhaal nièt te brengen, maar uw oproep getuigt van het tegendeel.

Alleen om in te gaan op uw discours , maar niet om mensen op te zetten tegen mekaar , gaan we in op uw argumenten , en zal ik het derhalve ook hebben over ‘generaties’

U heeft mogelijks groot gelijk wanneer u stelt dat het niet houdbaar is als een steeds kleinere groep actieven moet instaan voor een steeds grotere groep mensen. U maakt zich echter illusies wanneer u denkt dat, als ouderen aan de slag blijven en dus die jobs blijven bezetten, jongeren tegelijk hun plaats zullen innemen/erbovenop aangeworven worden. Ook daar zijn vele studies over. U gaat daarbij gemakshalve voorbij aan de realiteit, die helemaal anders is dan bepaalde studies pogen aan te tonen . Die realiteit namelijk, ook bevestigd door studies, die uitwijst dat werkgevers niet happig zijn om mensen ouder dan... 40  (!) aan te werven/te behouden.

U reserveert dan ook best een groot aantal pijlen om ze met evenveel gedrevenheid op die werkgevers af te schieten. Die groep neemt namelijk geen ouderen (?) aan, ondanks het feit dat ze ‘in solden’ zijn, door allerlei RSZ verminderingen (45+, 50+, 57+,… ) en daarbovenop subsidies als de win-win uitkeringen door de RVA. Dàt systeem van subsidies en RSZ-verminderingen, voor jongeren, voor ouderen, voor laaggeschoolden, voor langdurig werklozen... zou inderdaad dringend moeten hervormd worden. Wij zijn blij dat u het erover eens bent dat bepaalde systemen nièt houdbaar zijn. Het ‘verschuiven’ met personeel bijvoorbeeld binnen eenzelfde ‘groep’ van bedrijven, zou moeten gecontroleerd en onmogelijk gemaakt worden om misbruiken van deze RSZ-verminderingen tegen te gaan. Of het een tijdlang aanwerven met een interimcontract om daarna weer ‘nieuwe’ werkgever te zijn en dus te kunnen genieten van allerlei voordelen die alleen ‘nieuwe’ werkgevers kunnen krijgen… Het zijn maar enkele voorbeelden waarbij hervormingen broodnodig zijn, om zo onze en uw pensioenen toch betaalbaar te houden.

Uw pamflet roept op voor ‘aanpassingen aan de sociale zekerheid met als doel deze veilig te stellen voor iedereen’. Het doet ons enorm plezier dat u zo begaan bent met de (weder)opbouw van de sociale zekerheid. Want  een heel eenvoudige maatregel is het afschaffen van al deze ‘kortingen’ , die gedurende jaren reeds – maar ongemerkt voor ‘de burger’ gezien ze rechtstreeks tegoed kwamen aan de werkgevers – een feitelijke afbraak van de sociale zekerheid betekenen.

Het doet ons plezier dat u ons ongenoegen begrijpt, nu onze ‘verworven rechten’ worden ingeperkt. U heeft het dan allicht over allerlei mistoestanden als daar zijn: de loonindexering, vakantiedagen, brug-, rust- en overlevingspensioen, tijdskrediet, ouderschapsverlof? Mogen wij u erop wijzen dat een aantal mensen uit onze generatie (mijn loopbaan begon in 1979) al jaren nog niets anders heeft gehoord dan ‘loonstop’ , ‘loonmatiging’, ‘ indexsprongen’, hervorming van de indexering (van consumptieindex naar gezondheidsindex)… en op die manier tal van zijn ‘verworven rechten’ al de mist in zag gaan? Het recept was telkens het zelfde, maar werd aan de man/vrouw gebracht onder een andere naam.

Ik spreek voor mezelf maar allicht ook voor een heleboel anderen in hetzelfde geval, als ik u laat weten dat bepaalde rechten niet door ons konden worden benut, maar wel door ‘de generatie’ na ons. Het betaalde ouderschapsverlof bijvoorbeeld: in ‘onze’ tijd hadden wij na het zwangerschapsverlof  – in het beste geval dan nog - recht op verlof zonder wedde. Alleen maken wij daarover ons beklag niet, het gaat in zo’n geval immers om vooruitgang voor werknemers en wij juichen deze alleen maar toe.

U heeft bovendien overschot van gelijk als u stelt dat de burgers in de eerste plaats de mogelijkheid moet worden geboden om te kiezen en u besluit daaruit dat u  ‘de vakbonden’ geen sociale organisaties kunt noemen. Ik heb misschien iets gemist, maar volgens mij rept u met geen woord over het feit dat ‘de burgers’ ook niet mochten ‘kiezen’ voor de regeringsmaatregelen die hèn nu wel worden opgedrongen, hoewel deze regering ook niet ‘alle burgers vertegenwoordigt?

Kunnen we een regering die maatregelen neemt zonder zich te bekommeren over het wel en wee van het overgrote deel van ‘de burgers’, en die in haar besparingspolitiek vooral dàt overgrote deel van de ‘gewone burgers’ treft en de nochtans kleine groep ‘meestbegoede burgers’ ontziet volgens u wèl een democratische organisatie noemen?

U mag ons niet kwalijk nemen dat wij niet zien waar “uw recht op economische zelfbeschikking” door ‘de vakbonden’ ontnomen wordt; wij zijn dan ook maar van ‘de andere generatie’ die de uwe niet begrijpt? Maar u mag natuurlijk steeds een poging doen het ons uit te leggen. U heeft – wéér – overschot van gelijk wanneer u beweert: “het vastklampen aan het verleden heeft nog nooit veel positieve resultaten opgeleverd.” Daarbij doelt u echter – ook wéér – op de ‘verworven rechten’ van gewone mensen en de sociale zekerheid en belicht u bijvoorbeeld niet het “wanhopig vasthouden aan de notionele intrest aftrek”?

Dat is immers nog zo’n ‘verworven recht’ dat in het regeerakkoord niet wordt aangetast, en dat alle ‘gewone burgers’ handenvol geld kost , hoewel hun mening daarover uiteraard niet werd gevraagd en hoewel deze maatregel ten goede komt aan slechts een paar happy few?

U bent er allicht van op de hoogte dat de 20 grootste bedrijven in België gaan lopen met een derde van dit fiscale kado… en dat de 110.000 KMO’s samen slechts 5 % van dit voordeel krijgen?

In uw pamflet bent u, net als de regering trouwens, vergeten om deze absurde fiscale maatregel (een fictieve kostenaftrek, waar halen ze het?), die handenvol geld kost en waarbij geen jobs werden gecreëerd maar integendeel verloren gingen, op te lijsten als ‘af te schaffen verworven recht’ .Als ‘verworven rechten’ naar uw mening ‘moeten’ worden opgegeven, omwille van TINA (there’s no alternitive), dan kan over zoiets alleen maar gesproken worden als alle ‘verworven rechten’ bespreekbaar zijn?

Ook dit pamflet was geen poging om tegenstellingen te creëren – een fiscale maatregel als de notionele intrest aftrek zorgt daar immers al genoeg voor: de rijkste bedrijven krijgen de grootste cadeau… dàt is een bestaande tegenstelling nog vergroten!

Niet alleen voor de rechten van de ‘oudere’ generatie, voor het behoud van onze sociale zekerheid, maar ook voor het wegwerken van diè tegenstellingen – en dus minstens het hervormen van die notionele intrestaftrek – komen ‘de vakbonden’ op. Mogen wij u, van mens tot mens, vragen om ook tegen die ‘verworven rechten’ op te staan ?

Inge De Vriendt

Goed werk

Ik las in Knack en P-magazine artikels en interviews met Peter Mertens over de PVDA. Twee weken geleden zag ik ook 'De Zevende Dag' waarin Mertens en Dimitri Verhulst geïnterviewd werden door Indra Dewitte. Hoewel het een goed onderbouwd betoog was van Mertens en Verhulst werd het nooit echt interessant om te kijken en dit door de ronduit vijandige vragen en flauwe opmerkingen van de journaliste in kwestie. Een schijnbaar kritische houding, die heel wat milder is wanneer zij praat met politici uit klassieke partijen. De artikels die ik las waren veel interessanter en hebben mij sterk geraakt. Daarom wil ik de PVDA via deze weg laten weten dat jullie goed werk leveren. Ik overweeg ernstig om mijn stem aan jullie partij te geven en ik kom, politiek bekeken, toch van redelijk ver. Uw partij heeft een sterke visie, met goed onderbouwde argumenten, die overtuigen. Houd de moed erin, en blijf volharden. Het loont.

Dries

Met De Strangers van VB naar N-VA

Sommige mensen leren het nooit. Begin jaren 90 kon de populaire Antwerpse groep De Strangers zijn succes vaarwel zeggen nadat ze voor het toenmalige Vlaams Blok het racistische lied "De ziekekas" had gezongen in een 'uitzending door derden'-programma van het VB. Afgelopen zondag vond Nest, één van de ex-leden van de inmiddels gestopte groep om op de Antwerpse Nieuwjaarsreceptie van de N-VA Bart De Wever al tot burgemeester van de stad te promoveren en met De Wever samen doodleuk de Strangers-hit "Antwaarpe" te zingen! Waarom zien de meeste mensen niet in dat de N-VA gewoon het nieuwe Vlaams Belang is maar dan salonfähig en afgeborsteld tot zogenaamd "democratische" partij en dus zonder cordon sanitaire als waakhond. (...) De partij is gevaarlijker dan het VB omdat ze doorgaan voor een normale en "vernieuwende" partij en door de media om de haverklap een forum krijgen. Maar als deze trend blijft aanhouden, wordt elke verkiezingsoverwinning van de N-VA opnieuw een Zwarte Zondag. Deze partij moet doorprikt worden zodat iedereen ziet dat ze in de eerste plaats de nieuwe partij voor de rijken is. Proficiat aan Solidair voor het serieuze antigif die ons partijblad elke week geeft!

Wim Verhulst, Aalst

 


Nog geen reacties ontvangen
Voeg hieronder uw mening toe

* - verplicht veld

*





*
*