De Post :: Liberalisering = bompakket

Begin deze week bleef je brievenbus waarschijnlijk leeg. De postbodes zijn hun situatie beu en ze hebben dat in heel het land duidelijk gemaakt door drie dagen te staken.

Betoging van het postpersoneel in Brussel op maandag 2 maart. (Foto Solidair, Michèle Seutin)

Maandag was er een algemene staking met een betoging in Brussel. Dinsdag bleven de sorteercentra dicht en woensdag bleven de vrachtwagens op stal. De aankondiging dat er dit jaar “postbezorgers” aangeworven worden, doet de postbodes huiveren. Zij vrezen dat hun statuut van facteur wel eens in de “solden”  zou kunnen terechtkomen. Die postbezorgers zullen twee tot drie uur per dag werken aan iets meer dan zeven euro netto per uur (wat overeenkomt met een dienstencheque).

Bij het einde van de betoging maandag hebben de vakbondsleiders nogmaals gewezen op de andere pijnpunten. “Dankzij jullie inzet is De Post vandaag klaar voor de liberalisering. De productiviteit steeg op enkele jaren met 30 % en 12.000 banen moesten eraan geloven. En als tegenprestatie hebben we niets gekregen, hoogstens wat kruimels,” zei André Blaise (ACV). Ook de Deense aandeelhouders van De Post, die nu de groep willen verlaten nadat ze “honderden miljoenen euro in hun zakken staken”, kregen een veeg uit de pan.

“En wat de politici betreft, die zijn geen haar beter. Ze hadden een uitstel van de liberalisering tot 2013 kunnen krijgen, maar ze deden niets,” aldus nog Blaise.

Betogers aan het woord

Jef: “Het contact met de klanten”

Ik organiseer de postrondes van de postbodes van Zaventem. Onze ploeg telt 25 postbodes. Het ergste vind ik dat men de postrondes opdoekt om ze te vervangen door automaten (postbezorgers, n.v.d.r.). Die hebben geen enkel contact met de bewoners en werken voor een nettoloon van zeven euro per uur. Een postbode moet contact kunnen leggen met de klanten en daartoe de tijd krijgen. Ook zou de Bank van de Post volledig openbaar moeten worden. In plaats van achter winst aan te hollen, moet ze voor de mensen een vertrouwensfactor zijn. Vandaag doekt men de ene dienst na de andere op. Zelfs onze premies hebben ze afgeschaft waardoor ons inkomen daalde. Nooit gezien sinds 1930.

Angela: “Wij zijn geen slaven”Ik werk al tien jaar bij De Post. Ik ben hier om onze bestuurders te laten weten dat we geen schaakpionnen zijn. Ze moeten de mensen niet als slaven behandelen, want dat is net wat ze aan het doen zijn met hun buitensporige liberalisering. We moeten op straat komen om duidelijk te maken dat we ons niet laten doen. Ook al geloof ik niet echt dat we ze zullen kunnen tegenhouden. 

Patrick: “4 op 5 postbodes te veel”

We vechten voor onze job en voor het voortbestaan van de openbare dienst. Volgens de normen van de Europese Unie moeten de mensen hun post maar een keer per week krijgen. Hier is dat vijf keer. De berekening is snel gemaakt: op vijf postbodes zijn er vier te veel. De Belgen betalen belastingen om een openbare dienst te hebben, maar door de privatiseringen verdwijnen de winsten, dus de centen van de belastingbetalers, richting Denemarken. Op vier jaar meer dan 150 miljoen euro. Als men verder privatiseert zullen onze lonen nog verder dalen, terwijl het afschaffen van de premies ons nu al 50 tot 100 euro per maand kost. Ik ben 54 jaar en werk al 36 jaar bij De Post in Veurne. De voorbije vier jaar werd mijn ronde al vier keer veranderd: vroeger deed ik 2 km per dag, vandaag 70.

Jacky: “Hoe gaan de mensen hun plan trekken?”

De post moet een echte openbare dienst blijven. Men blijft maar postkantoren sluiten. Hoe moet de kleine man die zich niet kan verplaatsen zijn plan trekken? Vroeger waren er in Anderlecht acht kantoren, nu nog drie. Ik ben tegen die centralisering. Zo schept men meer en meer werkloosheid.

Patrick: “Zeer ontgoocheld in de PS”

Ik ben al 31 jaar postbode in Yvoir. We moeten absoluut een halt toeroepen aan wat er aan het gebeuren is. Alles is enkel nog op winst gericht. Met de Georoute 3 willen ze nog eens 2.000 werkplaatsen opdoeken. Dat wordt hier dwangarbeid, men houdt helemaal geen rekening meer met de werknemers. De ouderen houden het niet meer vol. Als je alles meetelt, de voorbereiding van de ronde en de verdeling van de post, ben je al snel 10 tot 12 uur per dag bezig. Tussen Georoute 1 (2004) en Georoute 3 steeg de rendabiliteit met 35 %. Ik ben verkozen voor de socialisten in de gemeenteraad van Anhée. Ik ben zeer ontgoocheld in de socialistische leiding en ik wil dat jullie dat opschrijven. Onlangs nog verklaarde Laurette Onkelinx met luide stem dat men nooit zou overgaan naar de fase van Georoute 3, maar nu zijn we die volop aan het slikken!