Halt aan het ijzeren Europese besparingsbeleid!

Een bankier aan het hoofd van Italië. En ook een in Griekenland. En de chef van de inlichtingendienst voortaan aan het hoofd van Roemenië. Hebben we aan dat tempo binnenkort kolonels in Spanje of Portugal?

Het verzet tegen de besparingsdrift van Europa gaat crescendo. Bij ons, maar ook elders: in Griekenland, met nieuwe algemene stakingen, maar ook in Portugal, Italië, Spanje, Hongarije, Frankrijk en hier op de foto in Roemenië. (Foto Damiano Benzoni)

Er is reden voor diepe bezorgdheid. De Financial Times noteerde uit de mond van een belangrijke Italiaanse CEO: “Het is nodig enkele democratische principes voor 18 of 24 maanden op te schorten om moeilijke beslissingen te kunnen nemen.”¹ De toonaangevende Duitse krant Frankfurter Allgemeine schreef: “Binnenkort zal Griekenland de facto een beperkte democratie worden. De Grieken mogen kiezen wat ze willen, het zal niet veel veranderen.”²

In dat Griekenland wil de trojka van de EU, de Europese Centrale Bank en het IMF een vijfde opeenvolgend spaarprogramma opleggen met onder meer de vermindering met 25 procent van het huidige minimumloon van 751 euro en het ontslag van 150.000 ambtenaren.

Op 30 januari stemde de Europese top in met het Fiscaal Pact, inclusief sancties voor wie zich er niet aan houdt. Het betekent dat in de komende jaren 1.500 miljard euro moet bespaard worden. Dat zal Europa in een diepe recessie en een groot deel van de bevolking in diepe armoede dompelen.

De komende jaren moet 1.500 miljard euro bespaard worden. Dat zal Europa in een diepe recessie en een groot deel van de bevolking in diepe armoede dompelen

Tegelijk beleeft het continent een wijdverbreide campagne tegen de vakbonden en tegen het stakingsrecht, met bij ons de hetze tegen de algemene staking eind januari. (Zie ons dossier Staking en stakingsrecht: back to the basics) De Franse regering wil in bepaalde sectoren stakers individueel hun staking laten aanzeggen, 48 uur op voorhand. Deze week woensdag wil de Europese Commissie de “Verordening Monti II” goedkeuren om het stakingsrecht te beperken. Met deze Verordening kan in bepaalde gevallen het grondwettelijk recht op staken op gelijke voet gezet worden met de economische vrijheden – het vrije verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal. Dan beslissen rechtbanken of een staking gewettigd is of niet, naargelang ze de gang van zaken van de vrije markt verstoort. Maar doet een staking dat niet per definitie?

“Vandaag lijkt de Europese elite bereid financiële stabiliteit tegen democratie te ruilen”, zegt Hans-Jürgen Urban van de Duitse vakbond IG Metall.³ Antidemocratische en asociale maatregelen gaan hand in hand in de Europese Unie. Die met ijzeren hand opgelegde besparingskoers moet een halt toegeroepen worden. De scherpste kantjes van die koers wegschaven, helpt niet. Ze moet stoppen.

Het verzet in de bedrijven en op straat gaat crescendo. In Griekenland, met nieuwe algemene stakingen, maar ook in Portugal, Roemenië, Italië, Spanje, Hongarije en Frankrijk. En bij ons. Want in weerwil van de verklaringen houdt de regering het been stijf. Ze zoekt naar nieuwe besparingen op het conclaaf van 25 februari en weigert het geld te zoeken waar het zit. De Europese actiedag van de vakbonden op 29 februari krijgt hier zijn volle betekenis.

1. Financial Times, 10 november 2011
2. FAZ, 30 juni 2011
3. Geciteerd in Blätter fur deutsche und internationale Politik, 7/2011 p. 78