Eerste toegevingen van regering omtrent pensioenen zijn minimaal

Op zondag 5 februari vijlde het kernkabinet de pensioenhervormingen bij. “We moeten hierop landen”, zucht de regering. De acties en stakingen tegen haar maatregelen moeten stoppen, vindt de regering. “We willen de bladzijde van de pensioenhervorming zo snel mogelijk omdraaien, want de begrotingscontrole komt eraan”, stelt de regering. Maar door haar aanpassingen heeft de regering de landingsbaan spekglad gemaakt.

Na de staking van 30 januari – hier een beeld van een piket in Limburg – is de regering gaan ‘bougeren’ Maar er zullen nieuwe acties nodig zijn om ze echt van beleid te doen veranderen. (Foto Solidair, Dirk Holvoet)

De regering bindt inderdaad in rond een aantal punten. Voor de privé worden de grootste inbreuken op de lopende contracten weggewerkt. Iedereen, die al in tijdskrediet of brugpensioen was – of daarvoor in opzeg gezet was –, voordat de nieuwe maatregelen bekend werden (28 november 2011), blijft zijn volledige pensioenrechten behouden. Schoolverlaters die reeds een wachtuitkering genoten, worden pas vanaf 2015 uitgesloten. De zware beroepen zullen nog steeds vanaf 58 jaar met brugpensioen kunnen na een loopbaan van 35 jaar. De landingbanen worden voor zware beroepen terug mogelijk vanaf 50 jaar.

Allemaal toegevingen die er zijn gekomen dankzij de stakingen en de acties. Vraag is ze volstaan om de strijd te staken? Beantwoorden deze toegevingen aan de eisen van de stakers en de vakbonden?

Toegevingen voor 1 op de 1.000. Twee jaar langer werken blijft

Vooreerst dit: de toegevingen van de regering werken slechts een aantal schrijnende en overdreven gevolgen weg. Gevolgen die slechts een kleine minderheid treffen. Neem nu Maurice. Hij is 57 jaar en heeft een loopbaan van 32 jaar. Hij rekende erop dat hij binnen drie jaar met vervroegd pensioen kon. Dan was hij 60 en had hij een loopbaan van 35 jaar. Maar de maatregelen van Di Rupo stellen dat Maurice pas met pensioen kan na een loopbaan van 40 jaar. Dan zou hij 65 jaar zijn. Door de maatregelen van Di Rupo moest Maurice ineens vijf jaar langer werken. Deze anomalie repareert de regering nu. Ze garandeert dat Maurice maximaal tot zijn 62 jaar moet werken alvorens hij vervroegd met pensioen kan. Alle toegevingen van de regering gaan alleen over zulke specifieke gevallen als Maurice. Het gaat over 1 op de 1000 gevallen. Voor de 999 andere werknemers is er geen enkele toegeving in de huidige demarche van de regering. En alle toegevingen slaan op de werknemers in de privé. Voor de openbare diensten is er geen enkele aanpassing. Kortom, de regering behoudt de essentie van haar plan: iedereen, de 999 én Maurice, twee jaar langer laten werken.

Ten tweede gaan de plannen van Di Rupo natuurlijk over meer dan de hervormingen op het vlak van pensioenen, tijdskrediet en werkloosheid. Di Rupo pleegde ook een aanslag op de koopkracht van de gezinnen door de fiscale aftrek te verminderen voor de woonlening, het pensioensparen, de kinderopvang en de huisisolatie. Di Rupo maakte bedrijfswagens, digitale tv, notarissen… duurder. Op geen enkel van deze punten, die een gemiddeld gezin van tweeverdieners toch meer dan een half maandloon per jaar doet inleveren, komt de regering terug. Di Rupo besliste ook om de jaarlijkse groei van de gezondheidszorg terug te brengen van 4,5 % naar 2,5 %. Een besparing van meer dan 2 miljard over drie jaar. Ook hieraan wordt niets veranderd!

De regering maakt geen werk van werk

Vandaag worden we opnieuw geconfronteerd met een tweede golf van herstructureringen en afdankingen na de eerste golf van begin 2009. Bekaert, Crown Cork, Nokia en Alcatel kondigde op één week tijd meer dan 1.200 afdankingen aan. De regering blijft weigeren de werknemers te beschermen door afdankingen te verbieden in ondernemingen die winst maken. Maar er is ook nood aan nieuwe banen in de openbare dienstverlening. Banen in de kinderopvang, in het onderwijs, in de bouw voor het isoleren van woningen… Het zou vele werklozen uitzicht geven op volwaardige werk. De invoering van de miljonairstaks kan hiervoor de nodige middelen bijeen brengen. Maar in plaats van een plan te ontwikkelen om deze nieuwe banen te creëren, blijft de regering inzetten op de jacht op werklozen.

Grote vermogens en bedrijven blijven de dans ontspringen

Tegelijk blijft de regering toelaten dat de grote multinationals gedurende jaren geen belastingen betalen. Bekaert betaalde vijf jaar geen euro belastingen op zijn winst. En als beloning zet de staaldraadproducent vandaag meer dan 600 personen op straat. De notionele-interestaftrek kost de Belgische staatskas elk jaar meer dan 4,5 miljard euro. Dat terugschroeven is zo goed als taboe. Evenals de miljonairstaks die 8 miljard euro per jaar kan opbrengen. De regering blijft inzetten op het pluimen van de werkende mensen en de sociaal gerechtigden. Of, zoals het ABVV het op 6 februari in haar persmededeling zegt: “De besparingen zijn nog altijd veel groter dan nieuwe inkomsten, die de grote fortuinen en kapitalen zouden aanspreken en de notionele interesten.”

Nieuwe maatregelen op komst

Op 25 februari houdt de regering een nieuwe begrotingscontrole. Iedereen weet dat de regering op zoek is naar 1 à 2 miljard nieuwe besparingen. Opnieuw riskeert de werkende bevolking het gelag te betalen door onder meer btw-verhogingen. Wat gaat er gebeuren met de index? Ook dit alles moet in rekening gebracht worden wanneer we de houding van de regering willen evalueren.

Evaluatie negatief op alle vlakken, de strijd moet verder gaan

De toegevingen van de regering zijn totaal onvoldoende. Aan de fundamenten wordt niet geraakt. Iedereen moet twee jaar langer werken. Voor de openbare diensten is er niets. De aanvallen op de koopkracht en op de gezondheidszorg worden niet teruggeschroefd, laat staan weggenomen. De bedrijven en de miljonairs blijven buiten schot. Er is geen bescherming van onze jobs. Geen plan om nieuwe werkplaatsen te creëren. En eind februari kondigen nieuwe besparingen zich aan. Deze landingsbaan is spekglad. De vakbonden kunnen onmogelijk landen. De strijd moet verder gaan. Of zoals Felipe Van Keirsbilck, algemeen secretaris van het CNE, het maandag op de RTBF zei: “De regering zegt natuurlijk dat ze geen millimeter bewogen heeft. In werkelijkheid is ze wel beginnen bougeren en wij gaan de druk opvoeren rond zaken die ons niet aanstaan in haar plannen.”

29 februari: actiedag tegen Europa en tegen Di Rupo

Op 29 februari is er een Europese actiedag tegen de besparingspolitiek van de Europese Commissie. De voorbije weken waren er in verschillende Europese landen al nationale strijdbewegingen tegen de besparingen. In Hongarije, Roemenië, Spanje, Griekenland… voerden de werknemers acties tegen de Europese politiek. De CGT (Franse communistische vakbond) roept vandaag in Frankrijk op om van 29 februari een actiedag te maken tegen het Europees beleid én tegen Sarkozy. Ook bij ons bleek aan de piketten op 30 januari de bereidheid groot om actie te voeren tegen zowel het Europees beleid als het beleid van Di Rupo.

De vakbonden mobiliseerden voor de betoging van 2 december met bovenstaand pamflet. Handen af van het brugpensioen en het pensioen. Met andere woorden: behoud van het brugpensioen vanaf 58 jaar met een loopbaan van 38 jaar. Vervroegd pensioen vanaf 60 jaar en een loopbaan van 35 jaar. En voor de zware beroepen – brugpensioen vanaf 56 jaar en een loopbaan van 33 jaar. Oordeel zelf of Di Rupo tegemoet komt aan deze eisen.