Studiedienst PVDA weerlegt antwoord van Bekaert

Bekaert betaalt wél belastingen, zei Bekaert-woordvoerster Katelijn Bohez deze morgen in een reactie op een PVDA-rapport over de fiscale handel en wandel van de staalgroep. De studiedienst van de PVDA veegt de argumenten van Bekaert tegen de studie van de PVDA van tafel.

Ten eerste. Volgens woordvoerster Katelijn Bohez betaalt Bekaert in België wel degelijk winstbelasting, met name: “128 miljoen euro per jaar aan belastingen,  roerende voorheffingen op dividenden, onroerende voorheffingen, RSZ en sociale werkgeversbijdragen en nog een reeks andere heffingen en bijdragen.” Dat is onzin. Bekaert probeert hier loonkosten voor te stellen als een soort belasting op de winst. Het is alsof je weigert te betalen bij de bakker, omdat je zonet bij de slager ook al iets gekocht hebt. RSZ en sociale werkgeversbijdragen worden helemaal niet afgetrokken van de winst, maar horen bij de loonkosten. Winst is wat overblijft als je van de omzet alle kosten aftrekt. En het is die winst die in België niet belast wordt. Dat Bekaert sterk was in creatief boekhouden wisten we al. Maar dat Bekaert ook een heel nieuwe economische theorie heeft ontwikkeld, waarbij loonkosten een soort belasting worden, dat is wel bijzonder innovatief. De 16 miljoen innovatiesteun die de Vlaamse regering in Bekaert heeft gepompt, werpt dan toch vruchten af, zij het niet zoals bedoeld was.

Ten tweede. Het blijft als een paal boven water staan dat het Belgische coördinatiecentrum van de nv Bekaert dankzij fiscale spitstechnologie, met name de notionele-interestaftrek, een belastingvoordeel krijgt dat in 2010 alleen al 39.244.410 euro bedroeg. “Moeten wij dat als samenleving blijven aanvaarden? De notionele-interestaftrek werd ooit ingevoerd om de tewerkstelling te stimuleren, niet om 600 jobs te schrappen”, zegt Peter Mertens.

Ten derde. Bekaert beweert: “Als Bekaert in België geen belastingen betaalt, dan is dat omdat Bekaert in België geen winst maakt.” Hoezo, geen winst? Volgens de jaarrekeningen die Bekaert aan de Nationale Bank bezorgde, maakte de Belgische nv Bekaert op vijf jaar exact 124.640.172 euro winst. Heeft Bekaert dan vijf jaar lang een valste aangifte ingediend? Liegt Bekaert dan de aandeelhouders voor? Want in het laatste jaarverslag van de groep zwaait Bekaert-CEO Bert De Graeve nog met forse winstcijfers: de EMEA-poot (waartoe België behoort) kan “dankzij het economische herstel en een verdere verbetering van onze productmix” fier zijn op “een hogere omzet en hogere winsten in alle bedrijfstakken”.

Ten vierde. Natuurlijk betaalt Bekaert belastingen in het buitenland. Natuurlijk betaalt Bekaert sociale zekerheidsbijdragen. En wellicht betaalt mijnheer De Graeve zelfs stipt zijn parkeerboetes. Allemaal waar. Het zou er nog maar aan ontbreken. “Maar dat was ons punt niet”, zegt de voorzitter van de linkse PVDA. “Ons punt is dat er op de vennootschapswinst die de voorbije vijf jaar door de Belgische vestigingen van de nv Bekaert gemaakt werd, nul komma nul euro vennootschapsbelasting betaald werd. Die stelling wordt door Bekaert niet weerlegd. Dat is ook onmogelijk, want alle cijfers die wij gebruiken staan zwart op wit in de resultaatrekeningen die Bekaert zelf bij de Nationale Bank heeft neergelegd.”

Ten vijfde. “Bekaert fietst in een héél wijde bocht rond de kern van het debat. Moeten de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen? Of zijn alle lusten voor de aandeelhouders, en alle lasten voor de werknemers? De Bekaert-groep maakte in 2010 een recordwinst van 399 miljoen euro – een stijging met 133%. Het dividend voor de aandeelhouders werd in 2010 nog verhoogd met 70%, maar de werknemers moeten vandaag wel 600 ontslagen slikken. Is dat ‘The Bekaert Way’, waar CEO Bert De Graeve zo prat op gaat?”, besluit Peter Mertens.

Lees hier de PVDA-studie over de winsten en de belastingen van Bekaert.

Persdienst PVDA
www.pvda.be