Windmolenpark op Thorntonbank bijna kopje onder

Na veel getreuzel mocht het consortium C-Power in 2007 eindelijk beginnen met de bouw van dertig windturbines op de Thorntonbank. Maar voor de tweede fase van het project vindt C-Power nergens nog geld.

De eerste zes windmolens zijn bijna af. Voor de volgende fase vindt C-Power geen lening meer. De regering gaf alles al aan de banken... (Foto Birdseye)

De dertig windturbines die C-Power bouwt op de Thorntonbank, zo’n dertig kilometer van de kust van Zeebrugge, moeten straks 986 MWh elektriciteit produceren, genoeg voor 270.000 gezinnen. In 2005 produceerde Belgie vier maal minder windenergie (227 MWh), goed voor 0,3 % van het totaal van de in het lang geproduceerde energie. De totale kostprijs van het project bedraagt 850 miljoen euro.

Dexia en KBC financierden de bouw van de eerste zes windturbines voor 152 miljoen. Die worden deze week in gebruik genomen. C-Power heeft nu 500 miljoen euro nodig voor de tweede fase van het project, maar klopt tevergeefs aan bij de banken. 500 miljoen euro is nochtans maar een fractie van de tientallen miljarden waarmee de regering de banken ter hulp kwam. Precies die banken, die met miljarden spaargeld speculeerden, weigeren nu om te investeren in een duurzame energievoorziening voor ons land.

C-Power klopt nu dan maar aan bij het Synatomfonds. Dat fonds van de federale overheid bevat vandaag 5,2 miljard euro en moet dienen voor de ontmanteling van de kerncentrales. Het geld is afkomstig van de consument, die via zijn factuur een bijdrage aan het fonds betaalt. En wat blijkt nu? Vooral Electrabel gebruikt dit fonds om zijn investeringen te financieren en er bestaat zelfs geen reglement over de besteding van de middelen van het fonds! Minister Paul Magnette kon dan ook geen antwoord geven op de vraag van C-Power...

Gezocht: geld voor overheidsbedrijf duurzame energie

Het hele verhaal maakt duidelijk dat de regering zélf het initiatief moet nemen om de nodige fondsen te verzamelen en een overheidsbedrijf duurzame energie op te richten. Ondermeer door de schandalige winsten van Electrabel af te romen. GDF Suez, waarvan Electrabel afhangt, maakte de eerste drie trimesters van dit jaar al 10,7 miljard euro winst. Alleen zo kunnen de mogelijkheden van offshorewindmolenparken voor de Belgische kust ten volle benut worden zonder hogere prijzen voor de consument. Wachten op de markt zal ons nog decennia kosten. En die tijd hebben we niet, willen we de klimaatverandering binnen de perken houden om catastrofes te vermijden.

Windenergie kan ons inderdaad enorm veel hernieuwbare energie bezorgen. Men raamt dat op 1.720 GWh voor Vlaanderen (1) en op 3000 GWh voor Wallonië (2). Nog veel meer wordt verwacht van de offshorewindparken op de zandbanken in de Noordzee: 14.000 GWh in 2030. En op langere termijn (2050) kan windenergie in België zelfs 43.500 GWh leveren, zo berekende het Planbureau. Dat is evenveel als de kerncentrales vandaag. (3) Ter vergelijking: in 2005 was windenergie in ons land goed voor een belachelijke 227 GWh. De groeicijfers zijn waarschijnlijk nog onderschatting, aangezien er in die sector nog grote technologische innovaties worden verwacht. De capaciteit van de windturbines is overigens ook in de voorbije tien jaar vertienvoudigd. Ook zonne-energie en biomassa bieden nog grote mogelijkheden.

1 Cabooter, Y. Een windplan voor Vlaanderen; een onderzoek naar mogelijke locaties voor windturbines, VUB, stromingsmechanica, ODE Vlaanderen. • 2 APERe, april 2004. Mémorandum pour les énergies renouvelables 2004-2009 • 3 Federaal Planbureau, 2006. Klimaatbeleid post 2012: analyse van de scenario’s voor de uitstootreductie tegen 2020 en 2050.