Gevaarlijke zomer

Een totale blokkering of een akkoord voor een Vlaams-roze coalitie rond de twee overwinnaars van de verkiezingen, de N-VA en de PS? De twee opties staan nog open.

De Wever wil een domino-effect veroorzaken: door het steentje van de sociale zekerheid om te duwen, wil hij uiteindelijk ook al de rest doen vallen, totdat heel België neergehaald is.

Bart De Wever heeft een beetje in zijn kaarten laten kijken voor wat de tweede optie betreft. Hij wil in die optie het tekort van 22 miljard tegen 2015 wegwerken met als sleutel: 70 % via minder uitgaven en 30 % via nieuwe inkomsten. Anders gezegd: hij wil 15 miljard snoeien in de openbare uitgaven. De openbare diensten en de sociale zekerheid betalen dat gelag. Wat de nieuwe inkomsten betreft (7 miljard): daar staat nog niets vast. Maar de partijen die de macht ambiëren, tonen een grote lusteloosheid om aan de inkomens uit kapitaal te raken. Het valt dus te vrezen dat de burger zal opdraaien voor de verhoging van de btw, milieutaksen en heffingen op het spaargeld.

Tegelijk is ‘de grote staatshervorming’ aangekondigd. Behalve BHV wil De Wever ook beginnen met grote doorbraken op het vlak van werkgelegenheidsbeleid, gezondheidszorg, vennootschapsbelasting... We zeggen wel ‘beginnen’ want De Wever wil een domino-effect. Hij wil een dominosteen van de sociale zekerheid omduwen en zo ook de rest doen vallen.

De Wever wil de spelregels veranderen, de bevoegdheden opsplitsen en zo de eenheid van de wereld van de arbeid breken

Want ja, de staatshervorming heeft alles van doen met de besparingen. Ondervraagd over de afschaffing van het brugpensioen liet De Wever op Kanaal Z woorden vallen die nagalmen als een verwittiging: “In Vlaanderen zal dat heel moeilijk zijn, in België onmogelijk. Zolang Vlaanderen, dat een rechts land is, moet rekening houden met Wallonië, dat een links land is, zullen we in dit dossier niet vooruitgaan.”¹

Anders gezegd: De Wever wil de spelregels veranderen, de bevoegdheden opsplitsen en zo de eenheid van de wereld van de arbeid breken. En omgekeerd: zolang de wereld van de arbeid één is en die van het Noorden kunnen rekenen op die van het Zuiden van het land om gunstige krachtsverhoudingen te creëren, zolang kunnen de asociale plannen van De Wever en de mensen achter hem niet slagen.

Door eindeloos te herhalen wat Vlaanderen van Wallonië scheidt hopen De Wever en de nationalisten van allerlei pluimage dat die wereld van de arbeid zich zal terugplooien, elk op “zijn” regio, samen met “zijn” patroons. In Vlaanderen samen achter het Voka in Wallonië samen achter de Waalse unie van ondernemingen (UWE). Het nationalistische ondermijningswerk wil bereiken dat de wereld van de arbeid op federaal niveau de strijd staakt, zodat de grote asociale hervormingen er zonder weerstand kunnen komen.

De vakbonden hebben een paar dagen geleden met een gemeenschappelijk memorandum een eerste tegensignaal gegeven. Ze verdedigen de federale sociale zekerheid en fiscaliteit, en cao’s die gelden voor het hele land. Er zullen nog andere signalen moeten volgen. Hoogste waakzaamheid is geboden. Ook tijdens de vakantie.

1. Kanaal Z, debat met Bart De Wever en Geert Noels, 26 mei 2010.