.

21 maart is de Internationale dag van strijd tegen racisme en discriminatie. Een dag waarop we de eenheid van de werkende klasse en gelijke rechten verdedigen. Tegen de haatzaaierij van extreemrechts. Hier alvast vier goeie redenen om op 21 maart mee op straat te komen, en waar de acties plaatsvinden.

Applaus voor alle coronahelden

Het voorbije jaar werd het nog maar eens duidelijk: wij, de werkende klasse, doen de samenleving draaien. Zorg, schoonmaak, transport, voedselvoorziening, koerierdiensten, essentiële productie ... In die sectoren zitten de ware helden van de coronacrisis. Maandenlang kregen zij terecht applaus. En ze verdienen ook betere arbeidsomstandigheden, meer loon en een degelijk pensioen (zie de oproep voor nationale staking van 29 maart). Net daarom mogen ze zich niet laten verdelen door een “eigen volk eerst”-discours.

Deze sectoren worden niet enkel gekenmerkt door lage lonen en zware arbeidsomstandigheden, maar ook door de grote diversiteit van de mensen die er werken. De meeste mensen met een migratieachtergrond in België werken precies in deze sectoren.

In de zorg, bijvoorbeeld, zijn instellingen waarvan 80% van de zorgkundigen vrouwen van niet-Belgische origine zijn, geen uitzondering. Als we als werkende klasse sterk willen staan in onze strijd voor betere werkomstandigheden en betere lonen, dan mogen we ons niet laten verdelen. Verenigd zijn wij sterker.

Racisme leidt tot geweld

Een verdeelde werkende klasse is een verzwakte werkende klasse en dat speelt in het voordeel van het patronaat en de elite. Geen wonder dat extreemrechts samen met de regering mee stemde vóór de blokkering van onze lonen, maar wel systematisch probeert om haat en verdeeldheid te zaaien in de werkende klasse.

Extreemrechts doet dat door mensen met een migratieachtergrond af te schilderen als profiteurs en criminelen. Mensen die hier werken en de samenleving doen draaien, worden neergezet als een last voor onze sociale zekerheid, terwijl die sociale zekerheid juist wordt ontmanteld door rechts. En denken we aan de constante verdachtmaking van moslims als mogelijke terroristen door het Vlaams Belang.

Die haatzaaierij leidt niet enkel tot verdeeldheid onder werkende mensen maar ook tot geweld. Het racistische geweld in ons land stijgt de laatste jaren alarmerend. In Antwerpen werden synagogen beklad met haatspraak, in Bilzen werd een toekomstig asielcentrum in brand gestoken, in Charleroi werd moslimvrouwen de hoofddoek afgerukt, er was de gewelddadige dood van student Sanda Dia … Het zijn maar enkele van vele racistische misdrijven die de voorbije jaren werden opgetekend.

Vergeten we daarbij niet het minder zichtbare maar toenemende en georganiseerde geweld tegen mensen op de vlucht. Hier – denk aan het ‘opkuisen’-discours over het verwijderen van asielzoekers uit het Maximiliaanpark of in Duinkerke – en aan de grenzen van Fort Europa.

Gelijke rechten, geen A- en B-burgers

Racisme dat open en bloot geuit kan worden, geweld dat normaler wordt. Uiteindelijk treft dit ons allemaal als gewone mensen. De rechten waarvoor we lang en hard gevochten hebben, probeert men nu af te breken. Recht op degelijk werk, recht op pensioen, recht op een fatsoenlijk dak boven je hoofd, recht op medische zorg, recht op kindergeld, recht op sociale zekerheid, recht op bescherming door de politie: al deze zaken worden hoe langer hoe minder vanzelfsprekend. Je hebt er nog recht op als je voldoet aan steeds meer voorwaarden.

In plaats van te zorgen voor kwaliteitsvolle jobs en voldoende betaalbare woningen, en een einde te maken aan de wachtlijsten, creëren onze regeringen A- en B-burgers. Mensen voor wie het recht op werk, een woning, zorg, enz. geldt, en mensen waarvoor die rechten niet (meer) gelden. De geschiedenis toont het ons keer op keer: een aanval op onze grondrechten begint steevast met een aanval op de meest zwakken in de samenleving: zieken, werklozen, mensen in armoede, mensen zonder papieren, migranten ... om ons daarna allemaal te treffen.

Ons vaccin tegen haatzaaierij: solidariteit

Maar, in tijden van crisis tonen wij onze grootste kracht: een grenzeloze solidariteit onder gewone mensen. De PVDA is een partij van doeners, dat hebben we laten zien. Terwijl de ‘kletsende klasse’ zich verloor in gekibbel en chaos, lieten wij daadkracht en resultaten zien.

Verbondenheid en samenwerking vormen de beste vaccins tegen haat en verdeeldheid, en ze maken ons sterker in de strijd tegen hen die de crisis op ons willen afwentelen. Daarom komen we met de PVDA op 21 maart samen op tegen racisme, en voor gelijke rechten.

21 maart 2021: 21 acties tegen racisme en discriminatie

PVDA steunt de acties van het nationale Platform 21/03. Er wordt actiegevoerd in Brussel, Antwerpen, Luik, Gent, Oostende, Namen, Brugge, Charleroi, Leuven, Herentals, Ieper, Halle en Genk. Er wordt niet openlijk gemobiliseerd met plaats en uur via sociale media, maar je vindt verdere info op de Facebookpagina van het Platform 21/3.

 

 

 

 

Volg de PVDA op de voet