Amina Vandenheuvel (RedFox) op 8 mei in Breendonk: “Wij staan op de schouders van reuzen ”

Foto Stefaan Van Parys

Vandaag, 8 mei, herdenken we de overwinning op het fascisme. De PVDA nam deel aan de bloemenhulde bij het het Fort van Breendonk, georganiseerd door het 8 mei Initiatief. In naam van RedFox, de jongerenbeweging van de PVDA, hield Amina Vandenheuvel deze toespraak.

 

Goedemiddag iedereen,

 

De eerste keer Breendonk. Dat vergeet je nooit.

Ik had er al over gelezen. Ik had er vaagweg al over gehoord in de geschiedenisles. Ik had er zelfs al eens een documentaire over gezien op TV.

Maar de eerste keer Breendonk. Dat vergeet je nooit.

En als ik hier vandaag sta. Als wij hier vandaag staan.

Dan is dat omdat wij op de schouders van reuzen staan.

De reuzen, dat zijn gewone mensen die gevochten hebben tegen het fascisme.

Tegen de haat. De terreur. De ontmenselijking.

Die reuzen, dat waren mensen zoals jij en ik.

Vaak jonge mensen. Mensen met hun hele leven nog voor zich. Maar wel bereid om hun leven te geven voor de menselijkheid.

Ik denk dan aan Youra Livchitz. Een jonge twintiger uit Schaarbeek.

Op 19 april 1943 overvalt hij in Boortmeerbeek met twee vrienden een trein op weg naar Auschwitz.

231 mensen ontsnappen. 231 mensen kunnen de trein ontvluchten.

Youra wordt opgepakt. Later hier opgesloten in Breendonk. En geëxecuteerd in Schaarbeek.

Youra. Dat is een reus.

Lees verder onder de foto

“Het is gebeurd, dus het kan opnieuw gebeuren”, zei Primo Levi over het fascisme en de concentratiekampen.

En daarom moeten wij als jonge generatie doen wat Youra deed. Niet aanvaarden. Niet wegkijken. Actie ondernemen.

Want ondertussen is daar al de nieuwe lichting. Chique gekleed, met blinkende schoenen en dure plastron. Met een cynische grijns spreekt Dries Van Langenhove van Schild en Vrienden over “zelfhaat” als hij het over schoolbezoeken aan Breendonk heeft.

Maar als je de herinnering aan Breendonk als “zelfhaat” ziet, dan zie je jezelf als de beul, en niet als het verzet.

Dan zie je jezelf als het vuurpeloton, en niet als Youra Livchitz.

8 mei moet een strijddag zijn. Tegen extreemrechts. Tegen fascisme.

8 mei is de dag van het verzet. Van de gewone mensen die op een dag beslisten om “nee” te zeggen. 8 mei is de dag van Youra Livchitz en zijn vrienden. 8 mei is de dag van alle jonge mensen die vandaag “nee” zeggen tegen de haat van extreemrechts.