Foto Solidair, Fabienne Pennewaert

Naar jaarlijkse traditie trekken tienduizenden zaterdag 18 mei de straat op in Brussel voor de Pride. Die zet dit jaar de strijd tegen alle vormen van discriminatie centraal. De PVDA steunt de strijd van de LGBT+'ers (lesbiennes, homo's, biseksuelen, transpersonen ...) al jaren en neemt ook dit jaar deel aan hun Pride. De partij wil er ook haar federaal en regionaal programma voorstellen.

Al in de begindagen, toen de Pride nog als te rebels verboden werd, was de Pride tegelijk een feest- en een strijddag. Dit jaar is het thema All for one: onze identiteit is opgebouwd uit verschillende lagen, je bent vrouw, zwart, moslim, transpersoon, homo, van arbeidersafkomst en al deze dingen tegelijkertijd. Discriminatie bestaat op elk van deze niveaus, maar stapelt zich ook op. Intersectionaliteit verzet zich tegen elke vorm van discriminatie en omarmt de diversiteit als een rijkdom.
In onze samenleving resulteert discriminatie vaak in uitsluiting en armoede. Onze maatschappij geeft geen gelijke kansen noch gelijke rechten aan iedereen, ons systeem werkt concurrentie en verdeeldheid in de hand. De zwaksten hebben het in onze harde markteconomie sowieso al moeilijk, ze krijgen het nog een stuk lastiger als ze ook nog eens slachtoffer worden van haatdragende ideologieën, patriarchale of racistische denkpatronen, besparingen in de openbare diensten en het verenigingsleven. Ze krijgen pas opnieuw perspectief door solidariteit en door samen te vechten voor sociale en democratische rechten. Die zijn de echte motoren voor de toekomst van onze maatschappij.

50 jaar!

All for one verwijst ook naar de oorsprong van de Pride: de Stonewall-rellen en manifestaties in 1969, genoemd naar een bar in New York, waar mensen van zeer diverse seksuele oriëntaties en identiteiten samenkwamen: mensen uit de volkswijken, immigranten en gemarginaliseerden ... Omdat ze dikwijls slachtoffer waren van pesterijen en geweld vanwege de politie, begonnen deze mensen zich te organiseren. Door hun verzet is de situatie van de LGBT+’ers intussen een heel stuk verbeterd, zeker op juridisch vlak.

Toch ligt er nog een lange weg voor ons. De wettelijke kaders moeten meer rekening houden met transpersonen. Vaak ontbreekt ook de politieke wil om gelijkheid ook in de praktijk te realiseren. Discriminatie op het werk, in de huisvesting of op vlak van gezondheid en administratie bestaat nog altijd. Hand in hand op straat wandelen blijft een voorwendsel voor verwensingen en zelfs fysiek geweld. Sociale uitsluiting neemt zulke proporties aan dat de zelfmoordcijfers bij LGBT+-jongeren driemaal hoger liggen dan bij jonge hetero's en dat ongeveer een op de vier transpersonen een zelfmoordpoging onderneemt.

De PVDA pleit voor een inclusieve maatschappij voor iedereen. Om radicale verbetering af te dwingen vechten we voor een eisenbundel gestoeld op vijf assen.

1. De strijd tegen geweld en discriminatie.

2. Het middenveld op structurele en onafhankelijke manier ondersteunen

3. De overheid en haar instellingen geven het voorbeeld.

4. Het onderwijs sensibiliseert aan de bron.

5. Een kwaliteitsvolle en toegankelijke gezondheidszorg.


Schrijf als eerste een reactie

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.

Dit is jouw beweging