De Wever blijft potdoof voor het sociaal signaal van de kiezer

PVDA-fractieleider Jos D’Haese. (Foto Solidair, Jean Louis Renaud)

De Wever blijft volgens PVDA-fractieleider Jos D’Haese potdoof voor het sociaal signaal van de kiezer. Uit de nota die De Wever schreef als startpunt voor de onderhandelingen voor een nieuwe Zweedse coalitie, spreekt volgens de linkse partij geen enkele ambitie om de stijgende armoede aan te pakken, betaalbaar wonen te garanderen en het klimaat hoog op de agenda te zetten. “Ons land heeft regeringen nodig met ambitie om iedereen vooruit te helpen”, zegt D’Haese.

“De afgelopen vijf jaar heeft de Zweedse coalitie al bewezen dat ze daar niet toe in staat is en ze werd daar door de kiezer voor afgestraft. Toch belooft De Wever in zijn startnota nog meer van hetzelfde: opnieuw vijf jaar koud en kil beleid dat sociale voorzieningen afbouwt en mensen tegen elkaar opzet.”

De kinderarmoede verdubbelt, de ambitie vermindert

Op tien jaar tijd is de kinderarmoede in Vlaanderen verdubbeld. Dat is een van dé uitdagingen waar ook een Vlaamse overheid haar tanden in moet zetten. Maar terwijl een op de zes kinderen in armoede opgroeit, komt het woord ‘kinderarmoede’ zelfs niet in De Wevers nota voor. Waar Liesbeth Homans vijf jaar geleden nog een halvering beloofde, is de ambitie nu zelfs in woorden verdwenen. Om de kinderarmoede en de armoede in het algemeen aan te pakken, zijn ambitieuze maatregelen nodig. Betaalbare woningen, vaste en volwaardige jobs, lagere water- en energiefacturen. In plaats van in te zetten op het grote probleem van de sociale onderbescherming gaat men de sociale voordelen voorwaardelijker maken en nogmaals de focus leggen op sanctioneren. 

Betaalbaar wonen is een essentiële hefboom in de strijd tegen armoede. Toch vinden steeds meer Vlamingen moeilijk een betaalbare en kwaliteitsvolle woning. Terwijl de huurprijzen de pan uit swingen, formuleert De Wever geen enkele maatregel voor huurders. Ondertussen staan er al 135.500 mensen op de wachtlijst voor een sociale woning. Om die wachtlijst weg te werken moeten we naar minstens 20 procent sociale woningen in de centrumsteden en 10 procent in andere gemeenten. Maar De Wever weigert om de wooncrisis aan te pakken. Net die steden waar het tekort aan sociale woningen het grootste is, zoals Antwerpen, Gent of Genk, zullen geen centen meer krijgen om sociale woningen bij te bouwen. Zo organiseert de N-VA zelf de hoge huurprijzen.

Geen lagere facturen

Veel Vlamingen staat het water aan de lippen. Ze kunnen de vele hoge facturen niet meer betalen en komen niet meer toe op het einde van de maand. Deze problemen worden door De Wever vakkundig genegeerd. Er komt geen maximumfactuur in het middelbaar onderwijs om de peperdure schoolrekeningen van mensen te beperken. Er wordt geen extra budget vrijgemaakt om de zorgfactuur te verminderen. Voor de woonzorgcentra wordt gekozen voor een “striktere controle op de dagprijsverhogingen” in plaats van een verlaging van de dagprijzen. Want vandaag al kunnen in Vlaanderen drie op de vier ouderen de rusthuisfactuur niet meer betalen. Vaak zijn het de kinderen die moeten bijspringen om de rusthuisfacturen te betalen. In plaats van controles op de prijsverhogingen hebben we gecontroleerde prijsverlagingen nodig. 

Er wordt ook met geen woord gerept over concrete maatregelen om energiefacturen voor de gezinnen te doen dalen. De groenestroomkosten blijven doorgerekend worden aan de gezinnen. Er komt ook geen algemeen verbod op water- en elektriciteitsafsluitingen bij betalingsmoeilijkheden, noch om daarvoor deurwaarders in te schakelen. Zo worden mensen in schulden nog dieper in de problemen geduwd. 

Muren in plaats van bruggen

In de nota wordt niet gekozen voor een inclusief Vlaanderen of warm huis voor iedereen. Het is een duidelijke keuze voor een harde Vlaamse identiteitspolitiek die mensen tegen elkaar opzet en muren optrekt in plaats van bruggen te bouwen. Cultuur wordt herleid tot een hefboom van nationalistische propaganda (op een Vlaams museum over de Guldensporenslag zit echt niemand te wachten). Onderwijs en de VRT worden ingezet om een nostalgisch beeld van de Vlaamse identiteit op te hangen. Er wordt een “Vlaams canon” opgesteld met “ankerpunten uit de Vlaamse geschiedenis en cultuur” dat nieuwkomers moeten kennen. Het is een duidelijk signaal dat diversiteit geen verrijking is maar een bedreiging. 

Bovendien willen De Wever en co steeds meer mensen uit de boot doen vallen. Vlaanderen mag dan wel een warme thuis genoemd worden, deze nota verschaft nieuwkomers vooral een koud en kil welkom. De Vlaamse Sociale Bescherming wordt nieuwkomers jarenlang ontnomen vooraleer ze er recht op hebben. Ook kinderbijslag krijg je pas als je lang genoeg in het land verblijft. Bij de toekenning van sociale woningen kiest De Wever voor het ‘eigen volk eerst’-principe. Op die manier integreren we mensen niet in de samenleving maar maken we er tweederangsburgers van. Met dit asociaal beleid zullen nieuwkomers in de armoede geduwd worden in plaats van ze een volwaardige plaats in onze samenleving te geven. 

Ecorealisme mist elke ambitie

Ook voor het klimaat ontbreekt in de nota elke ambitie. Enkel technologische vooruitgang zal het klimaat niet redden. We hebben bindende doelstellingen nodig voor vervuilende multinationals, zodat ze de technologische vooruitgang effectief in lagere uitstoot omzetten. Ook moeten mensen ondersteund worden om nieuwe technologieën in huis te halen, zoals betere isolatie of zonnepanelen. Dat zou kunnen met een derdebetalersregeling, maar ook daar spreekt de nota niet over. Bovendien blijft De Wever vasthouden aan de veel te lage Europese doelstellingen.

Op weg naar een nog meer elitair onderwijs

Het Vlaamse onderwijs is een van de meest ongelijke van Europa. Toch is ons onderwijs volgens De Wever nog niet elitair genoeg. Onder het mom van een strijd tegen het “gelijkheidsstreven” wil men kiezen voor “excellentie”. Die “excellentie” gaat dan ten koste van een diploma voor iedereen. Het watervalsysteem met ASO, BSO, TSO en KSO blijft behouden. Het is nochtans bewezen dat een inclusief onderwijs, dat iedereen probeert mee te krijgen, de resultaten van alle leerlingen verbetert. Met de invoering van een algemeen verbod op levensbeschouwelijke tekens wordt bovendien aan duizenden leerlingen in Vlaanderen het signaal gegeven dat hun overtuiging niet welkom is op school. Het resultaat zal zijn dat leerlingen zich niet zichzelf kunnen voelen op de plaats waar ze het meeste tijd doorbrengen: de schoolbanken.

Door gestandaardiseerde, overkoepelende tests in te voeren zal de competitie tussen scholen om de beste resultaten te halen aangewakkerd worden. Ook de dubbele contingering die werd ingevoerd om de sociale mix in scholen te bevorderen wordt afgeschaft. Deze twee maatregelen zullen een verdere elitarisering van het onderwijs in de hand werken en een competitie tussen scholen organiseren. De visie van deze nota op onderwijs staat volledig haaks op sociaal onderwijs dat elk kind in de samenleving kansen geeft om zich optimaal te ontplooien.


2 reacties

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.
  • Kristel De Greef
    heeft gereageerd 2019-08-12 14:35:05 +0200
    Waarom worden er in België nog verkiezingen georganiseerd? Er wordt in Vlaanderen géén rekening gehouden met de kiezer.
    De verliezende partijen van de vorige regering zullen zeer waarschijnlijk terug een nieuwe “Vlaamse coalitie” vormen. Terug een regering van losers, inclusief het risico van opstappers uit hun “rechtse droomcoalitie”.
  • Kristel De Greef
    heeft deze pagina gevolgd 2019-08-12 14:28:27 +0200

We hebben jouw steun nodig