.

De herverkiezing van Emmanuel Macron als president van Frankrijk luidt vijf nieuwe jaren van strijd in tegen de president van de rijken en zijn programma van sociale afbraak. Extreemrechts is gelukkig verslagen, maar Macron zou er verkeerd aan doen te denken dat zijn overwinning een erkenning is voor zijn beleid.

De media benadrukken hoe klein zijn overwinning is. Veel indicatoren tonen aan dat de Franse bevolking zijn beleid massaal afwijst. De score van van de extreemrechtse Marine Le Pen (41,46%) in de tweede ronde, bijvoorbeeld. Zij haalde 2,6 miljoen stemmen meer dan in 2017, terwijl Macron er 2 miljoen verloor. En dan is er nog het grote aantal percentage mensen die hun stem niet uitbrachten: 28%, het hoogste aantal sinds 1969. Macron werd verkozen door slechts 38,5% van de geregistreerde kiezers. Dat is minder dan twee op de vijf kiezers. “Daarmee is Macron een van de minst overtuigend verkozen presidenten van de Vijfde Republiek”, 1zegt Vincent de Coorebyter, voorzitter van het onderzoekscentrum CRISP in Le Soir.

Minder groot in absolute cijfers, maar wel symbolisch, is de duidelijke nederlaag van Macron in de overzeese gebieden (Guadeloupe, Guyana...). Ook dat is een teken dat de mensen genoeg hebben van de man die tijdens de coronacrisis meer politieagenten uitstuurde dan verpleegkundigen. Gevolg: zelfs mensen die zelf te lijden hebben onder openlijk racisme geven er de voorkeur aan Macron af te wijzen.

Tot slot laat het feit dat meer dan een op de vijf kiezers in de eerste ronde voor de radicaal linkse Mélenchon koos ook zien dat er een grote wens bestaat om radicaal te breken met het beleid van Macron.

Cadeaus voor de rijken, geweld tegen de werkende klasse

Tijdens zijn voorbije vijfjarige ambtstermijn deelde Macron enorme cadeaus aan de rijksten en vergrootte hij de ongelijkheid. Hij onderdrukte sociale bewegingen met harde hand, waarbij sommige gele hesjes letterlijk ogen en handen verloren. Hij bagatelliseerde extreemrechts en zijn ideeën. Hij effende het pad voor extreemrechts. De score van Le Pen vandaag is de afrekening van de vijfjarige ambtstermijn van Macron.

En toch kondigde Macron al aan dat hij de aanvallen zal voortzetten, met name met de verhoging van de pensioenleeftijd. Eén ding is duidelijk: nog vijf jaar Macronbeleid zal dramatisch zijn voor het Franse volk, zowal op sociaal, ecologisch als democratisch vlak.

Sociale verworvenheden, het enige tegengif voor extreemrechts

Toch is er hoop. Tegen alle verwachtingen in slaagde authentiek links erin om in de eerste ronde meer dan een op de vier kiezers voor zich te winnen. Bijna slaagde links er zelfs in om het scenario dat al lang leek vast te liggen, overhoop te gooien. Het enthousiasme rond de radicale voorstellen van Jean-Luc Mélenchon bracht een krachtige dynamiek op gang.

Vandaag begint de strijd voor de parlementsverkiezingen (in juni 2022). Zaak is om zoveel mogelijk volksvertegenwoordigers uit de verschillende geledingen van authentiek links te doen verkiezen. Die zullen ernstig oppositie voeren tegen de president en een spreekbuis zijn voor de verzuchtingen en de strijd van miljoenen Franse werkende mensen. De krachtsverhoudingen om sociale en klimaatrechtvaardigheid te veroveren zullen in de komende jaren op straat worden afgedwongen.

Het goeie nieuws: “Steeds meer Fransen zijn ervan overtuigd dat vandaag de overwinningen op straat worden behaald en niet in het parlement”, zegt Vincent de Coorebyter. De werkende klasse en de vakbonden in Frankrijk hebben een rijke geschiedenis van strijd en overwinningen.

De PVDA stond altijd al aan hun zijde en zal dat in de komende strijd blijven doen. Bovendien zullen de toekomstige op straat behaalde sociale verworvenheden het beste tegengif vormen tegen de opkomst van extreemrechts. Dit gevecht vindt niet alleen plaats in Frankrijk, maar ook overal elders in Europa.