1 mei: voor vrede en socialisme

Meer dan ooit stikt het kapitalistische systeem onder het gewicht van zijn eigen tegenstellingen.

Er gaan miljarden naar bewapening, terwijl pensioenen, lonen en de sociale zekerheid worden aangevallen.

Er gaan massaal veel middelen naar oorlog, terwijl de investeringen in de energietransitie worden beperkt.

Er worden oorlogen gevoerd om imperialistische belangen te verdedigen, ten koste van honderdduizenden gebroken levens, ontheemde bevolkingen en een instabiliteit die onze koopkracht en onze economie treft.

Het perspectief dat de jeugd wordt geboden, is niet langer dat van vooruitgang of welvaart, maar van militaire dienst, militarisering en oorlog.

De praatjes over democratie maken plaats voor het inperken van de vrijheid van meningsuiting en het recht om te betogen.

Met twee maten en twee gewichten meten wordt de regel. Slachtoffers worden tot schuldigen gemaakt, misdaden worden gerechtvaardigd of geminimaliseerd. Agressoren en oorlogsmisdadigers worden voorgesteld als “bondgenoten”. Het genocidale discours wordt door de politieke elites gebanaliseerd.

Het discours over een “sterk Europa” verhult het achternalopen van de agenda van Trump en Netanyahu.

Dat zijn geen uitwassen van het systeem. Dat is de logische gang van zaken in het systeem.

Enkele monopolies buiten arbeid en natuur uit om een handvol aandeelhouders te verrijken.

Enkele grootmachten proberen hun tanende overheersing te behouden via economische oorlog, de militarisering van de internationale betrekkingen, openlijke agressie, autoritarisme en sociale afbraak.

Maar deze schokken openen ook breuken in het systeem.

Ze creëren ruimte voor bewustwording en actie.

We hebben vandaag de middelen om voldoende te produceren voor iedereen.

We hebben de kennis om de klimaatcrisis aan te pakken.

We hebben een economie die fundamenteel collectief is, waarin miljoenen werknemers, in België en wereldwijd, de samenleving draaiende houden.

Samenwerking, solidariteit en vrede zijn de grootste bronnen van vooruitgang.

En toch eigent een minderheid zich de rijkdom toe en legt ze haar oorlogen op.

Het is deze tegenstelling die verandering noodzakelijk maakt, en die verandering ook mogelijk maakt.

Overal ontstaan vormen van verzet, zowel in Europa als in het mondiale Zuiden.

• Van de mobilisatie in België tegen de regering-De Wever-Rousseau, die al meer dan een jaar aanhoudt,
• tot de massale vredesbetogingen in Italië;
• van stakende Duitse scholieren die de militaire dienst en de oorlog weigeren...
• tot de inwoners van Minneapolis die zich mobiliseren om de ICE-milities van Donald Trump te verjagen;
• van de Filipijnen tot India en Nigeria, tegen de explosie van de levensduurte veroorzaakt door de oorlog tegen Iran;
• van mobilisaties wereldwijd om de Palestijnse, Iraanse en Libanese volkeren te steunen;
• tot in Cuba, waar het volk weerstand biedt aan de misdadige blokkade die door Trump en Rubio wordt opgelegd.

Op 1 mei zullen deze strijden en vormen van verzet overal ter wereld weerklinken.

Tegenover hun oorlogen stellen wij vrede.

Tegenover een kapitalisme zonder toekomst stellen wij socialisme.

Tegenover angst en navelstaarderij stellen wij internationale solidariteit.

1 mei is meer dan louter een traditie. 

Het is een moment van strijd.

Een moment om te bevestigen dat er een alternatief bestaat.

Een moment om eraan te herinneren dat het de werkende klasse is die de samenleving doet draaien, en dat zij respect verdient.

Een moment om iedereen samen te brengen die weigert de prijs te betalen voor de oorlogen en crisissen van een systeem dat op zijn einde loopt.

Wij roepen iedereen op om massaal mee op straat te komen op 1 mei.

Voor vrede.

Voor socialisme.