De inspirerende strijd van de Franstalige leerkrachten en jongeren tegen de aanvallen op het onderwijs

De regering van MR en Les Engagés wil een ‘programmadecreet’ invoeren dat verschillende antisociale maatregelen bevat die nefast zijn voor het onderwijs en de toekomst van jongeren.

De werkdruk voor leerkrachten van het hoger secundair onderwijs gaat met 10% omhoog. Zonder loonsverhoging. Twee uur extra lesgeven, dat wil zeggen minstens drie keer zoveel uren per week als je lesvoorbereiding en verbeterwerk meerekent. En dat alles zonder ook maar een euro extra te verdienen. Wie deze twee extra uren niet kan maken, zal een aanzienlijk loonverlies lijden. Een hogere werkdruk is niet alleen een directe aanval op de werkomstandigheden van de leerkrachten, maar betekent ook dat jongeren minder goed zullen worden begeleid.

Als direct gevolg van deze eerste maatregel gaan 1.300 onderwijsbanen voor de bijl.

De verhoging van het inschrijvingsgeld tot 1.200 euro in het hoger onderwijs: een elitaire maatregel die de toegang tot het hoger onderwijs beperkt en die 60% van de jongeren zou treffen.

Andere bezuinigingsmaatregelen zijn bijvoorbeeld de afschaffing van gratis schoolmaaltijden en een beperking van het budget voor de infrastructuur, die nu al aan het instorten is. Met als gevolg dat de onderwijsomstandigheden voor de jongeren verslechteren.

“Die partijen die ons vertellen dat er geen geld is om het onderwijs te herfinancieren, weigeren de superrijken te laten betalen en geven miljarden euro’s uit aan bewapening”, zegt Amandine Pavet, onze fractievoorzitster in het parlement van de Federatie Brussel-Wallonië. “Er is wel degelijk geld. Het draait allemaal om keuzes maken.”

Het onderzoek van de PVDA

Nadat de regering van MR en Les Engagés had geweigerd een onafhankelijk onderzoek te laten uitvoeren om de werkelijke werkdruk van leerkrachten objectief in kaart te brengen, zijn we zelf een onderzoek gestart.

Met een enquête bevroegen we 1.738 leerkrachten in het Franstalig onderwijs. De resultaten lichten een tipje van de sluier op over een beroep dat voor een groot deel uit onzichtbaar werk bestaat.

Van de ondervraagde leerkrachten gaf 66,7% aan bijna elke avond te werken, 92,8% in het weekend en 99,2% tijdens de schoolvakanties. 92% vindt dat zijn daadwerkelijke werktijd door de politiek niet wordt erkend, en 70% van degenen met meer dan vijf jaar ervaring heeft al overwogen om een job buiten het onderwijs te zoeken.

De leerkrachten die onze bevraging invulden, pleiten voor kleinere klassen, minder administratieve rompslomp, betere middelen voor de school en de intrekking van overheidsmaatregelen die als belastend worden ervaren.

Van woede tot massale actie

De maatregelen van de regering van de Federatie Wallonië-Brussel wekken dan ook veel woede op onder de leerkrachten, die al maandenlang actievoeren.

De afgelopen weken is de beweging in een stroomversnelling geraakt en heeft ze een historische omvang aangenomen. In tal van steden en scholen in Wallonië en Brussel worden steeds meer acties opgezet: krijtteksten, verbeterwerk op straat, sit-ins, algemene vergaderingen, stakingen, bijeenkomsten ...

Jongeren hebben zich bij de beweging aangesloten en voeren in veel gemeenten samen met hun leerkrachten acties om hen te steunen en voor hun toekomst op te komen.

En dat loont. Dankzij de protestacties is de stemming over het programmadecreet al twee keer uitgesteld. Op 11 mei werd een eerste overwinning behaald: de stemming over het decreet werd uitgesteld en voor advies naar de Raad van State gezonden. Op 22 mei vond een tweede uitstel plaats, onder druk van de straat en van de leerkrachten en jongeren die de plenaire vergadering in het parlement volgden.

Op maandag 1 juni heeft de MR-Engagés-meerderheid de stemming in de commissie doorgedrukt — met minachting voor de parlementaire regels. Dit na urenlang debat, waarin wij en de PS en Ecolo tevergeefs probeerden een nieuw amendement in te dienen om de tekst opnieuw naar de Raad van State te sturen en de stemming uit te stellen. Onder het oog van duizenden leerkrachten en jongeren die het debat ter plaatse of online volgden. Vervolgens eisten de meerderheidspartijen dat de stemming in de plenaire vergadering op aanstaande donderdag 4 juni zou plaatsvinden: een nieuwe overtreding van het reglement, dat in een wachttijd van ten minste 86 uur na de commissievergadering van woensdag voorziet.

“Ze denken dat ze boven de wet staan!”, zegt Manon Vidal, onze volksvertegenwoodigster in het parlement van de Federatie Wallonië-Brussel. “Dat komt omdat ze onder druk staan en de zaken willen overhaasten... Maar de leerkrachten, de jongeren en de schoolbesturen laten zich niet zomaar doen, en ze hebben onze volledige steun. De regering heeft geen enkel draagvlak om deze maatregelen door te voeren. We blijven ons inzetten om te voorkomen dat dit programmadecreet wordt aangenomen!”