De VS voeren hun oorlog tegen Cuba op, wij voeren de solidariteit op

Mike Waltz, de permanente ambassadeur van de VS bij de Verenigde Naties en dikke maatjes met Marco Rubio, de extreemrechtse minister van Buitenlandse Zaken van Trump, riep hiervoor op 19 oktober een vergadering samen in de VN. De genodigden: enkele Latijns-Amerikaanse diplomaten en een klein legertje huurlingen en veroordeelde oplichters uit de anti-Cuba-lobby van Miami, die wettelijk niet in de VN-gebouwen mogen komen.

Bruno Rodríguez toonde op een persconferentie beeldmateriaal om te bewijzen dat Mike Waltz daar een oproep deed aan de Latijns-Amerikaanse landen – die voorheen altijd vóór de Cubaanse resolutie hadden gestemd – om zich bij de stemming te onthouden of buiten te gaan. Volgens Cuba een ontoelaatbare en illegale inmenging in de politieke besluitvorming, op neutraal VN-terrein gedaan.

Eind deze maand stemt de Algemene Vergadering dus weer over het beëindigen van de al bijna 70 jaar durende economische, handels- en financiële blokkade, recent nog verstrengd met een totale energieblokkade, directe militaire dreigementen, en maatregelen tegen solidariteit en vriendschap met Cuba.

Wat de blokkade Cuba economisch kost, kan je zelf checken op https://www.cubabloqueo.com/, waar een teller per seconde optelt hoeveel schade de blokkade toebrengt,. Tegelijk zie je wat de Cubanen mislopen op het vlak van onderwijs, gezondheid en andere dienstverlening door de blokkade.

Intimidatie is zwaktebod

Elk jaar stemt een overweldigende meerderheid van VN-landen – op de VS, Israël en een paar bondgenoten na – voor het opheffen van die illegale, criminele en genocidale blokkade. Dit jaar zal dat voor de 34ste keer op rij opnieuw zo zijn.

Met hun economische wurging en middeleeuwse militaire belegering van Cuba - die de Cubaanse bevolking zwaar treffen in hun dagelijks leven – staan de VS internationaal dus geïsoleerd, en dat zint Trump en co. niet. De doorzichtige pogingen tot beïnvloeding, intimidatie en chantage zijn niet meer dan een zwaktebod. 

Een ander voorbeeld daarvan: de hoogste aanklager van de staat Florida heeft een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen 95-jarige Raúl Castro, broer van Fidel en ook een historische leider van de Cubaanse revolutie. Een zoveelste poging om op basis van leugens, insinuaties en ideologische oorlogsvoering via de sociale media de agressie tegenover het eiland te rechtvaardigen.

Wie bedreigt wie?

Volgens de Verenigde Staten vormt Cuba een bedreiging voor de nationale veiligheid. Maar het is net omgekeerd. Het alternatieve, socialistische model van Cuba, met zijn sterke gezondheidszorg, culturele ontplooiing, grote prestaties op vlak van onderwijs en internationalisme, vormt een “dreiging van het goede voorbeeld” voor de Trumps en de miljardairsklasse van deze wereld.

Niet Cuba is een bedreiging, maar wel de blokkade, waarmee de VS de bevolking probeert te wurgen. Niet Cuba is een bedreiging, maar wel de verklaringen van Trump en Rubio dat Cuba moet vallen, met politiek en economisch geweld als het kan, met militair geweld als het moet.

Met de PVDA zijn we solidair met de Cubanen tegen de blokkade en tegen de oorlogsvoering van de regering-Trump tegen het eiland. Ondertussen zien we creatief verzet van de bevolking zelf. Zo wordt de olieblokkade omzeild door massaal zonnepanelen te installeren, met internationale steun.

De Belgische solidariteitsorganisatie Cubanismo droeg met haar ingezamelde fondsen bij aan het plaatsen van zonnepanelen op het Joaquín Paneca-ziekenhuis in Yaguajay.

Trump kan nog zoveel barsten proberen te veroorzaken in de internationale solidariteit met Cuba, door extraterritoriale sancties zoals het blokkeren van bankrekeningen, die solidariteit blijft breed, sterk en standvastig.

Cubanismo organiseert een campagne om de Cubanen te steunen onder de slagzin “Trump kan de zon niet blokkeren. Laat Cuba leven!”.