Regering moet pensioenhervorming opnieuw aanpassen: strijd loont
Als voor de zesde heeft de regering haar pensioenhervorming moeten bijsturen. Jan Jambon en co bijten in het zand, omdat de gevolgen van hun hervorming steeds duidelijker worden.
De druk van onderuit blijft resultaten opleveren. Na maanden van vakbondsacties en publieke verontwaardiging over de asociale gevolgen van de pensioenplannen van de regering-De Wever-Rousseau hebben ze deze week opnieuw enkele toegevingen moeten doen.
Wie vaderschapsverlof heeft opgenomen, ziet die periode nu eindelijk gelijkgesteld voor het recht op vervroegd pensioen. Het was ronduit waanzin dat dit verlof eerder niet werd erkend.
Wie halftijds werkt en bepaalde jaren onvoldoende effectief gewerkte dagen heeft, mag dagen verschuiven van het ene naar het andere jaar.
Wie vandaag op vervroegd pensioen kan gaan, zal geen pensioen verliezen door de hervorming. Voor hen zal de hervorming dus NIET in werking treden op 1 januari 2027.
Het Planbureau was eerder al duidelijk in haar impactanalyse: de hervormingsplannen zouden de armoede onder gepensioneerden doen stijgen, de ongelijkheid vergroten en de kloof tussen mannen en vrouwen verdiepen.
Die feiten maken de mooie praatjes van de regeringspartijen — "we gaan werken belonen", "we redden het pensioen van onze kinderen" — totaal onverdedigbaar.
Nog veel tegen te houden
We dringen de Arizona-partijen terug. Tegelijkertijd zijn er nog véél onrechtvaardigheden die we tegen willen houden.
Een arbeidsongeval bijvoorbeeld is nog altijd niet gelijkgesteld voor het recht op vervroegd pensioen vanaf 60 jaar na 42 gewerkte jaren.
Ook de malus blijft bijzonder onrechtvaardig. Zij treft bijna vier op tien vrouwen, die sowieso al een lager pensioen hebben. Twee op de drie mensen die een malus gaan krijgen, hebben een minimumpensioen. Mét een malus erbovenop, zullen zij een pensioen onder de armoedegrens krijgen. Dat is gewoon onmenselijk.
De plannen van de regering dienen niet om onze pensioenen te redden. Ze willen enkel minder pensioenen uitbetalen. En dat is niet hetzelfde.
“De regering steelt opbouwde pensioenrechten en lost niets op”, zegt onze pensioenspecialist Kim De Witte. “De sociale bijdragen voor de sociale zekerheid worden verder afgebroken, het debat over werkbaar werk wordt niet gevoerd, de werkgevers worden niet geresponsabiliseerd... De grootste slachtoffers zijn onze kinderen: zij zullen moeten werken tot 70 jaar als we op deze manier verder gaan. Daarom zeggen wij: no pasaran!”
Afspraak op de nieuwe betoging van de vakbonden en het middenveld in Brussel op 12 mei.
