“Samen houden we de pensioenmalus en de militarisering tegen”

Dag iedereen.

Ik wil jullie allemaal een goeie 1ste mei wensen. Een feestdag en een dag van strijd van de werkende klasse.

En ik wil mijn speech hier beginnen met goed nieuws: de regering heeft een probleem.

Sinds anderhalf jaar botsen De Wever en Rousseau en co op een sterke sociale beweging. Ze botsen op het verzet van de vakbonden, van vrouwenorganisaties, van het middenveld, de jeugd, de cultuursector... Een beweging die zolang duurt, dat is ongezien. Al 18 maanden lang, en de strijd gaat door.

En in die strijd hebben we al minstens 8 overwinningen behaald. 

1. Begin november, net na de grote nationale betoging van 14 oktober in Brussel, moest minister Jambon zijn pensioenhervorming met daarin de fameuze pensioenmalus al minstens een jaar uitstellen. Dankzij de sociale strijd ontsnappen 20.000 mensen aan die asociale malus.
2. Onder druk van de sociale beweging en van de PVDA in het parlement, moest de regering ook toegeven om technische werkloosheid en periodes van ziekte mee te nemen in de berekening van de malus. Bilan: 5.000 mensen per jaar extra gered van de malus.
3. De verstrenging van het vervroegd pensioen werd meerdere keren afgezwakt. Het eerste jaar van je loopbaan zal toch meetellen. Wie vandaag met vervroegd pensioen kan gaan, zal geen pensioen verliezen.
4. Na veel protest zullen moederschapsverlof, vaderschapsverlof en technische werkloosheid toch meetellen voor vervroegd pensioen op 60 jaar.
5. De regering wou de landingsbanen afschaffen voor 7 op de 10 mensen. Maar ook hier moest de regering terugkrabbelen en blijft een landingsbaan vanaf 55 jaar mogelijk voor wie een zwaar beroep heeft of in herstructurering zit.
6. De regering wou aanvankelijk nog maar 5 uur per nacht laten meer rekenen voor de nachtpremies: dankzij de strijd is dat nu 7 uur geworden.
7. Ze wilden de btw en de accijnzen verhogen met 1,3 miljard euro. Dat absurde plan hebben ze voor meer dan de helft moeten intrekken.
8. Op het vlak van onze democratische rechten: de regering ziet af van haar voornemen om zichzelf de macht te geven om “radicale” organisaties definitief te ontbinden.

Waarom denk je dat de regering zoveel moeite heeft om deze maatregelen erdoor te krijgen. Waarom moet ze om de zoveel maanden op elk akkoord terugkomen en alles opnieuw onderhandelen?

We hebben al een Zomerakkoord gehad, een Herfstakkoord en een Winterakkoord... Nu is het lente... Dan hebben we 4 seizoenen gehad. Dat is dan een beetje zoals bij Vivaldi. Uit schrik voor een nieuwe politieke crisis, schuift De Wever een Lenteakkoord voor zich uit. 

Dat bewijst dat de regering een probleem heeft. De regering heeft namelijk geen draagvlak voor haar maatregelen. En vooral voor Vooruit, CD&V en Les Engagés is dat een probleem. Het beleid van de regering gaat lijnrecht in tegen de beloftes die die partijen hebben gedaan tijdens de verkiezingen.

Mensen hebben niet gekozen voor de pensioendiefstal, het blokkeren van de index, of het verhogen van de taksen op energie terwijl de prijzen ontploffen. Deze regering beloofde om werken meer te doen lonen, maar ze valt net de koopkracht van werkende mensen aan.

Daarom is er zo’n sterk en breed volksverzet tegen de plannen om de pensioenen en de lonen aan te vallen.

De pensioenhervorming is al uitgesteld. En dat is een goeie zaak. Maar wij willen dat ze helemaal wordt afgevoerd.

Het Planbureau heeft aangetoond hoe asociaal en onrechtvaardig de pensioenhervorming is. De experts toonden aan dat iedereen wordt geraakt, en jongeren, vrouwen,en zware beroepen nog het hardst van al.

Het plan van de regering is niet bedoeld om onze pensioenen te redden, het is een plan om onze pensioenen te verlagen. Onze kinderen en onze kleinkinderen zijn er het grootste slachtoffer van. Zij zullen het meeste pensioen verliezen.

Wat de regering wil doorvoeren, gaat ook de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen vergroten. Bijna vier op de tien vrouwen die niet tot 67 kunnen werken, zullen getroffen worden door de pensioenmalus. Hoe durft Vooruit zoiets te verdedigen! Dit druist in tegen alles waar de socialisten ooit voor stonden.

Beste kameraden,

Op 12 mei organiseren de vakbonden een nieuwe grote, nationale betoging tegen de pensioenmalus, voor de verdediging van onze lonen en voor een vermogensbelasting op de superrijken. Wij zullen er zijn om ze te steunen. Niet om de malus nog eens uit te stellen, maar om ze definitief af te schaffen.

De dag erna, op 13 mei, komt mogelijk de stemming van de pensioenwet op de agenda van het parlement. Wij roepen Vooruit en Les Engagés vandaag op om de pensioenmalus níet goed te keuren. Zonder de stemmen van Vooruit, en zonder de stemmen van Les Engagés komt er géén asociale malus. Het is tijd dat die partijen eens wat politieke moed tonen.

***

Ze beloofden ons een regering die de begroting op orde zou brengen. Bart De Wever zou “de rekeningen op orde zetten”. Maar wat zien we? Het begrotingstekort is compleet aan het ontsporen.

En waarom krijgen ze de rekeningen niet op orde? Omdat er twee taboes zijn. 

Eerste taboe: het geld gaan halen bij de superrijken. Vandaag weet iedereen dat de regering de lasten ongelijk verdeelt.
Werkende mensen zijn het beu dat zij elke keer opnieuw moeten betalen en dat de superrijken gespaard worden. Dat Conner Rousseau nu opnieuw over een miljonairstaks begint te praten is dan ook geen toeval. 

Maar beste Conner, een miljonairstaks is geen symbooltaks, of een excuus om “heel veel extra besparingen” te rechtvaardigen. Een miljonairstaks is geen ruilmiddel om de sociale afbraak verder te zetten. Het is een budgetair alternatief. 

Beste Conner, de miljonairstaks is geen loze belofte die je elk jaar opnieuw eens van onder het stof kan halen zonder er dan iets voor te doen. 

Hoe vaak heeft Conner Rousseau al gezegd dat een miljonairstaks een rode lijn is? Voor de verkiezingen was het een breukpunt, vorig jaar moest er zogezegd een “miljonairsbijdrage” komen, en nu op 1 mei opnieuw. 

Wij willen een échte miljonairstaks. Niet voor de vorm, niet als symbool, maar om onze sociale bescherming te versterken en de pensioendiefstal tegen te houden.

Tweede taboe, dat zijn de militaire uitgaven. Nergens in Europa zijn de militaire uitgaven zo sterk gestegen als in ons land. Het defensiebudget van België is vorig jaar met maar liefst 59% gestegen. De volgende jaren wil de regering in totaal 34 miljard euro extra aan wapens en oorlog uitgeven.

De pleitbezorgers van die wapenwedloop beweren dat meer uitgeven aan wapens ons vrede gaat brengen. Maar het tegendeel is waar: steeds meer wapens in de wereld verhoogt het risico op oorlog. 

De minister van Oorlog, Theo Francken, en de voorzitter van de MR, Georges-Louis Bouchez, zijn duidelijk: ze willen onze sociale zekerheid afbreken om geld te geven aan wapens en oorlog. Ze zeggen letterlijk: “de sociale zekerheid staat te vet”. De massale verschuiving van middelen van de sociale zekerheid naar Defensie, overal in Europa, is de kraak van deze eeuw. 

Investeer liever in de toekomst, in de industrie, in mensen, in plaats van geld uit te geven aan F-35’s, fregatten en bommen. Wij vragen dat de 34 miljard euro extra die de regering in oorlog en wapens wil pompen, geïnvesteerd wordt in groene, betaalbare energie voor meer onafhankelijkheid, en in de industrie van de toekomst en onze sociale noden.  

***

Hebben jullie die zaak gevolgd van die drones? Die drones die in oktober-november overal plots uit het niets opdoken? Theo Francken zag ze vliegen, want hij stuurde zelf beelden van drones naar de pers. Maar wat blijkt nu? Dat waren helemaal geen drones op die beelden. Het was een politiehelikopter, zo stelde een reportage van het VRT-programma Pano vast.

Maar dat iedereen dacht dat er Russische drones vlogen rond onze luchthavens en militaire domeinen kwam onze minister van Oorlog natuurlijk goed uit. Hij gebruikte de paniek daarrond om alle aankoopregels te omzeilen en snel wapenaankopen door te duwen. En waar ging hij die antidronesystemen kopen? Bij een bevriend bedrijf waarvan hij de CEO goed kent, want hij gaat er geregeld eens mee wandelen in de bossen van Lubbeek. Voor materiaal dat mogelijks niet eens efficiënt is en aan een veel te hoge prijs!

Maar waarom doet Theo Francken dat, die valse beelden verspreiden? Omdat de meerderheid van de bevolking niet akkoord is om miljarden van onze sociale zekerheid door te sluizen naar militaire uitgaven en wapens. En dan ligt de oplossing voor de oorlogsministers en wapenfabrikanten voor de hand: de mensen schrik aan jagen. De mensen bang maken, zodat ze het slikken dat hun rechten en sociale verworvenheden worden opgeofferd.

Want willen ze ons doen geloven dat ze daar op het kabinet van de minister het verschil niet kennen tussen een helikopter en een drone? Komaan zeg. Beetje serieus blijven hé.

En dan komt de vraag: waarvoor dienen al die militaire uitgaven? En dat blijkt niet alleen te zijn om Trump te volgen in zijn imperialistische oorlogen, maar ook om een Europees leger op te bouwen dat over de hele wereld ten strijde zal trekken om de imperialistische belangen van de grote Europese monopolies te verdedigen. 

Theo Francken zegt dat zelfs letterlijk. Hij wil “terug de klemtoon leggen in Afrika” en “militair ingrijpen”. Waarom? Francken is daar heel eerlijk over: “We hebben een goede bevoorrading van kritieke grondstoffen nodig. Voor onze industrie, maar zeker ook voor onze defensie. Een leger is een enorme verbruiksmachine. Die moet je aan de praat kunnen houden.”

Europa staat voor de keuze vandaag, en er zijn drie opties: 
ofwel lopen we Trump achterna, 
ofwel trekken we de kaart van een eigen Europees imperialisme, 
ofwel breken we met de VS en kiezen we voor een radicaal vredesalternatief.

Kiezen we, met een van de eerste twee opties, voor een verderzetting van het imperialisme of kiezen we voor een Europa van de vrede, een niet-imperialistisch Europa?

Zoals onze algemeen secretaris Peter Mertens, die binnenkort een nieuw boek uitbrengt, schrijft: 

“Wij hebben geen Europees leger nodig dat exact hetzelfde doet als het Amerikaans leger: overal in de wereld tussenkomen om grondstoffen en aanvoerroutes veilig te stellen. Wij moeten geen fregatten sturen naar de Perzische golf om handelsroutes te controleren. Wij moeten geen drones sturen naar Congo om kobalt te plunderen. Wij moeten geen pantservoertuigen sturen naar Niger om het uranium van de Franse kerncentrales veilig te stellen. Wij willen geen Europees of Belgisch veroveringsleger. Defensie, het woord zegt het zelf, is om te verdedigen, niet om elders aan te vallen of tussen te komen. Europese autonomie betekent niet: een eigen Europees imperialistisch leger opbouwen. Wij hebben niet alleen een autonoom Europa nodig, maar vooral een ander soort Europa. Een socialistisch Europa.”

Maar ook hier heeft de regering een probleem. Een probleem van legitimiteit. De meerderheid van de bevolking verwerpt de oorlogsavonturen van Trump, Francken en Bouchez. De meerderheid van de mensen wil niet onze pensioenen worden afgebroken om F-35's te kopen. De meerderheid wil geen Europese oorlogsavonturen die chaos en miserie veroorzaken aan de andere kant van de wereld.

Daarom roept de vredesbeweging met de vakbonden en het brede middenveld op 14 juni op tot een grote betoging ‘Voor welzijn, en tegen oorlog’. Met de PVDA steunen wij volop deze mobilisatie.

***

Deze 1ste mei is er een vol optimisme. Want de mensen laten van zich horen. Ze komen op straat en voeren actie.

Optimisme is een strijd van elke dag. Het komt niet zomaar uit de lucht vallen. Onze kracht is dat we met velen zijn. Het kapitaal beschikt over een massa middelen, maar wij hebben de kracht van het aantal.

Zolang er strijd is, is er hoop. Je bouwt niet aan optimisme door stil te staan en alleen maar toe te kijken. Je bouwt niet aan optimisme door alleen waar de werkelijkheid te beschrijven. Nee, het komt erop aan de werkelijkheid te veranderen. Actievoeren is geen garantie op een overwinning, maar het breekt wel het gevoel van machteloosheid.

Op 1 mei voeren we strijd voor de werkende klasse. En dat doen we niet alleen hier, maar dat gebeurt over de hele wereld. En dat is een grote bron van hoop

Ik denk aan de werkende klasse in Minneapolis in de VS die de ICE-troepen van Trump heeft verdreven van hun stad.
Ik denk aan het sociaal verzet in ons land dat de regering het voorbije anderhalf jaar al op verschillende punten heeft doen terugkrabbelen.
Ik denk aan zij die strijden onder zeer moeilijke omstandigheden, zoals het Palestijnse volk tegen de genocide, of het Cubaanse volk tegen de verstikkende blokkade die de Verenigde Staten hen oplegt. 

Deze voorbeelden bewijzen dat zelfs wanneer de wereld helemaal donker lijkt, we ons kunnen organiseren, dat we niet gedoemd zijn om te ondergaan, dat we de lijnen kunnen doen bewegen en de machtsverhoudingen omkeren.

Een tweede bron van hoop is onze partij. We zijn snel gegroeid en we blijven ons ontwikkelen tot een partij die ruimte biedt voor emancipatie, kameraadschap en hoop voor duizenden leden.

Beste kameraden,

In minder dan 20 jaar zijn meer dan 400 afdelingen en basisgroepen als paddenstoelen uit de grond geschoten, over het hele land. Samen bouwen we aan een sterke basis om de politieke strijd in België aan te voeren.

Dat is niet mogelijk zonder de energie en inzet van alle leden, militanten en kaders van de PVDA. Tegen de stroom in voeren we elke dag strijd. Met de voortdurende bezorgdheid om het goed te doen, voor het collectief. Dat vraagt veel werk en veel inspanning. En meer dan ooit — en anders dan de andere partijen — kunnen jullie rekenen op de volksvertegenwoordigers van de PVDA, die blijven leven met een gemiddeld werknemersloon. Omdat we dat beloofd hebben aan de werkende klasse.

Tot slot geeft ook ons alternatief, het socialisme, mij hoop. 

Een andere maatschappij is mogelijk en meer dan ooit noodzakelijk.
Een maatschappij die inzet op de sociale en ecologische noden van gewone werkende mensen.
Die waarden zoals menselijkheid, solidariteit en rechtvaardigheid centraal zet en een concreet antwoord biedt op de tegenstellingen waarin het kapitalisme verstikt.
Een antwoord op een systeem dat ons alleen nog militarisering, autoritarisme en sociale afbraak biedt als vooruitzicht.

Het socialisme is de toekomst, en we zijn trots om de kracht van de toekomst te zijn. Wij moeten deze zekerheid, deze trots belichamen. We moeten willen winnen, kameraden. We moeten de wereld willen winnen, en dat laten zien.

Ik wens jullie allemaal een strijdvaardig 1 mei, kameraden!