Pukkelpop: georganiseerde extreemrechtse intimidatie mag nooit getolereerd worden

Foto Belga.

Op 15 augustus vinden op het festival Pukkelpop ernstige feiten plaats. Een handvol extreemrechtse Vlaams-nationalisten organiseert op de camping een klopjacht op een activiste. Ze intimideren mensen, scanderen haatboodschappen en vallen fysiek een aantal meisjes aan. De Vlaams-nationalistische partijen N-VA en Vlaams Belang veroordelen vooral het feit dat de organisatie Vlaamse strijdvlaggen van het terrein laat verwijderen. Extreemrechts kan onbestraft op een drieste, fascistische wijze tekeer gaan. De PVDA blijft zich verzetten tegen deze verregaande normalisering van extreemrechts geweld.


Drie weken na de zwaarste hittegolf ooit in ons land organiseert klimaatactiviste Anuna De Wever op Pukkelpop een “handenklap” voor het klimaat, zoals op veel festivals. Dat wordt op zowel gejuich als luid boegeroep onthaald. Geen probleem tot dusver, het gaat om een meningsverschil.

Wie het niet eens is, moet zwijgen

Wat vervolgens gebeurt, is wél een groot probleem. Een handvol extreemrechtse Vlaams-nationalisten vindt het gepast om met de zwarte Vlaamse strijdvlag in de hand de jonge activiste te gaan opsporen op de camping. Ze trekken daarbij tenten open, vernietigen een partytent en gooien urine over verschillende meisjes. Ze roepen “Dood aan Anuna” en “Alle Joden dood”. Antisemitisme, fysieke intimidatie van tienermeisjes en doodsbedreigingen: dat hoort tegenwoordig blijkbaar bij de “Vlaamse canon”.

Ook het doorgedreven machisme en de toenemende vrouwenhaat zijn onrustwekkend (1). Je hoeft geen klimaatactivist te zijn om te beseffen dat de raid op Anuna ons allemaal raakt. Op 1 mei viel Schild en Vrienden al vakbondsmensen aan in Gent, hetzelfde gebeurde bij een staking. Hun “cultuurstrijd” voeren ze dus óók tegen de gewone werknemers. Dezelfde vereniging richtte zich ook al op activisten tegen racisme en tegen de vakgroep Gender en Diversiteit van de Ugent. Na de klimaatmeisjes komen immers de syndicalisten, de “poco-culturo's”, vluchtelingen, het middenveld en iedereen die zich niet tot de Vlaamse natie bekent. Wie het niet eens is met het Vlaamse front, moet zwijgen, daar zorgt extreemrechts wel voor. Dat is de boodschap.

Een bewuste strategie

De aanwezigheid van de zwarte Vlaamse strijdvlaggen was deel van een strategie (2). Op 2 juni roept Vlaams Belang Jongeren op om die altijd en overal mee te nemen op festivals. Op de eerste avond van Pukkelpop publiceert de jongerenorganisatie een foto met de vlaggen “PKP – de camping is van ons”. Een duidelijk politieke actie, bedoeld om xenofoob, identitair en nationalistisch gedachtengoed te normaliseren bij jongeren. “We voeren een cultuurstrijd waarbij we de harten van de jongeren willen veroveren,” zegt de voorzitter van VBJ daarover in De Morgen (3). Vlaams Belang doet dat in samenwerking met “Make Vlaenderen Great Again”, een memepagina van één van de meer actieve leden van Schild & Vrienden. De mensen achter “Make Vlaenderen Great Again” waren ook betrokken bij het incident een jaar geleden, waarbij jongeren op Pukkelpop zongen “Handjes kappen, de Kongo is van ons”. Aan de identiteit van de belagers van Anuna valt dus niet te twijfelen.

Na het incident neemt de bewaking van het festival de strijdvlaggen in beslag. De organisatie noemt ze “collaboratievlaggen”, gezien de volledig zwarte leeuw gebruikt werd door de collaborerende Vlaamse Beweging tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vlag draagt een grote politieke betekenis mee. De officiële Vlaamse Leeuw is gemakkelijk van die “strijdvlag” te onderscheiden door de rode tong en klauwen en werd niet verwijderd.

Politieke intimidatie

Tot dan vinden N-VA en Vlaams Belang het niet nodig om te reageren. Blijkbaar is het voor Vlaams-nationalisten veel belangrijker om overal met besmeurde symbolen te kunnen zwaaien dan om op te komen voor de veiligheid van jonge vrouwen. Want plots eisen kopstukken zoals Theo Francken, Tom Van Grieken, Peter De Roover en Hasselts burgemeester Steven Vandeput vurig excuses. Niet van de jonge bende stoottroepen die een jonge activiste de mond wilden snoeren met intimidatie, maar van de organisatie die “hun vlag” had beledigd. Volgens Francken “ligt de grootste fout bij Pukkelpop”. Laat maar even bezinken. Dat is het dus, het “inclusieve Vlaanderen waar iedereen thuis is”, maar waar de gedoodverfde nieuwe minister van onderwijs, Theo Francken, zich gedraagt als babysitter van extreem-rechtse geweldplegers.

Een heel debat ontwikkelt zich nu over de aard van de collaboratievlag. Vlaams Belang gaat die onmiddellijk aan het festival uitdelen. Maar over de gewelddaden? Geen woord meer. Over het fysiek intimideren van mensen met een andere mening? Geen woord meer. Over de snelle verrechtsing? Geen woord. De zogenaamde “Chinese muur” tussen N-VA en Vlaams Belang is een brede brug geworden. De N-VA wil zo snel mogelijk de aandacht afleiden van het feit dat hun Vlaams-nationalistische spitsbroeders hun scherpe zwarte kantjes niet verloren zijn, maar ze net verder opslijpen.

Opstaan tegen de fascisering

Het is meer dan ooit belangrijk om een signaal te geven tegen dit opbod van haat en intimidatie. Het is hoog tijd om bijeen te komen en verzet te voeren tegen de fascisering. We moeten op het terrein gaan om met de mensen te praten. Alle progressieve krachten moeten zich verbinden in solidariteit: de werknemers en hun vakbonden, klimaatactivisten en zij die opkomen tegen racisme, vrouwenbewegingen, verdedigers van democratische rechten.

Ook daarom is er elk jaar ManiFiesta, om mensen te verenigen. Het festival waar we de wereld tonen zoals hij zou kunnen zijn. Waar racisme en verdeeldheid geen plaats hebben. Meer dan ooit moet het dit jaar het festival van de hoop worden, van de weerstand tegen het groeiende fascisme.

 

(1) “Het tere punt dat de klimaatmeisjes raken”, De Standaard, 19/08/2019, p. 34.
(2) “Nee, die vlaggen waren daar niet toevallig”, De Morgen, 19/08/2019, p. 4.
(3) “Nee, die vlaggen waren daar niet toevallig”, De Morgen, 19/08/2019, p. 4.

We hebben jouw steun nodig