PVDA verzet zich tegen verplichte gemeenschapsdienst: “Dit is dwangarbeid voor een aalmoes”

.

“De Vlaamse regering stigmatiseert mensen die langdurig werkloos zijn, helpt hen niet verder en vernietigt jobs.” De PVDA verzet zich met klem tegen de invoering van een verplichte gemeenschapsdienst. “Dit is niet meer of niet minder dan dwangarbeid voor een aalmoes”, zeggen Jos D’Haese en Kim De Witte, volksvertegenwoordigers in het Vlaams parlement. “Investeer in volwaardige banen met een degelijke verloning in plaats van dit soort mini-jobs.”

Het stond in het regeerakkoord van de Vlaamse regering en nu ligt er ook een concreet voorstel op tafel: de invoering van verplichte gemeenschapsdienst voor mensen die langer dan 2 jaar werk zoeken. Minister van werk Hilde Crevits (CD&V) wil hen vergoeden aan 1,3 euro per uur om straten te vegen of te helpen in vaccinatiecentra.

“Volgens minister Crevits is zo’n gemeenschapsdienst nodig om ‘sociale vaardigheden’ op te doen of ‘de afstand tot de arbeidsmarkt’ te verkleinen”, zegt Kim De Witte, Vlaams volksvertegenwoordiger van de PVDA. “Zo legt de minister de verantwoordelijkheid voor werkloosheid volledig bij het individu. Gemeenschapsdienst verandert niets aan de onmogelijke uren en ronduit slechte lonen van knelpuntberoepen, of het gebrek aan kinderopvang of onmogelijke eisen van werkgevers. Dit is een stigmatisering van mensen die hard naar werk zoeken, maar geen gepaste job vinden. Uit buitenlandse voorbeelden blijkt deze maatregel een slag in het water.”

Mensen verplichten om voor 1,3 euro per uur taken uit te voeren bij de gemeente is voor de PVDA meer dan één stap te ver. “Dit is niet meer of niet minder dan dwangarbeid voor een aalmoes”, zegt Jos D’Haese, PVDA-fractieleider in het Vlaams parlement. “De minister zegt expliciet dat de vergoeding niet te hoog mag zijn, om het verschil met ‘werken’ groot genoeg te houden. Daarin ligt net de absurditeit van deze maatregel vervat: bied mensen toch een volwaardige job aan met een degelijke verloning. Anders staat in de sterren geschreven wat er zal gebeuren: dat deze gedwongen mini-jobs reguliere arbeid zullen verdringen en vernietigen.”

“Kent de minister het verhaal van de straatveger Harry uit Den Haag niet?” vraagt De Witte zich af. “Die werd eerst ontslagen bij de groendienst om er later verplicht te worden tewerkgesteld als langdurig werkloze. Om ‘werkervaring’ op te doen, maar dan wel aan een fractie van het loon waarvoor hij vroeger exact dezelfde job deed.”

“In plaats van mensen te verplichten om de straat te vegen voor een aalmoes, zou de Vlaamse regering beter investeren in publieke tewerkstelling”, zegt D’Haese. “Vlaanderen heeft tijdens deze pandemie voortdurend vrijwilligers moeten inschakelen omdat haar eigen diensten structureel onderbemand zijn door de jarenlange besparingen. De vaccinatiecentra, waar Crevits naar verwijst, draaien volledig op vrijwilligers terwijl we ze nog lang nodig zullen hebben. En het busvervoer voor leerlingen draait helemaal in de soep omdat er te weinig middelen voor worden uitgetrokken. Werf daar mensen aan met volwaardige contracten in plaats van ze onder druk de gaten te laten vullen voor 1,3 euro per uur.”