PVDA wil versnelling hoger schakelen over noodfonds voor de zorgsector

Foto Solidair, Bruno Bauwens.

Op 6 november heeft de PVDA een wetsvoorstel ingediend voor de concretisering van het noodfonds voor de zorgsector dat vorige week door het parlement werd goedgekeurd. Het fonds kwam er dankzij acties en de volharding van het personeel uit de zorgsector en als we niet willen dat de rechtse partijen alles tegenhouden, moeten we nu de druk op de ketel houden.

“Ons wetsvoorstel is perfect in orde en laat een snelle en efficiënte verdeling toe van het fonds van 400 miljoen euro per jaar voor de zorgsector,” zegt Raoul Hedebouw. “Wij stellen voor dat het geld via het bestaande Sociale Maribel naar de sector wordt doorgestort. Op die manier kunnen de financiële middelen in onderling sociaal overleg onmiddellijk door de vakbonden worden toegewezen daar waar de nood het hoogst is. Het is belangrijk dat het geld voor eind november terecht komt waar het nodig is. Het is niet nodig om duizend-en-één hoorzittingen te organiseren en de uitvoering uit te stellen tot 2035. Er zijn op het terrein meer dan genoeg partijen aanwezig die over de nodige kennis beschikken om te beslissen. Het belangrijkste is nu dat er niet getalmd wordt, want de klok tikt.”
In de parlementaire commissie werd beslist om een werkgroep op te richten waar de voorstellen van de verschillende partijen besproken worden. Het voorstel zal op 20 november besproken worden tijdens de commissie Volksgezondheid.
Dankzij de acties en de volharding van het personeel uit de zorgsector heeft het amendement een meerderheid van stemmen in het parlement gekregen. Als we niet willen dat de rechtse partijen alles tegenhouden, moeten we nu de druk op de ketel houden. Daarom zal de PVDA in november en december de vakbondsacties in de zorgsector steunen!


1 reactie

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.
  • Nicole Heindryckx
    heeft gereageerd 2019-11-11 18:11:48 +0100
    Ben juiqt een 5-tal dagen terug uit het ziekenhuis & revalidatie. Kan een boek schrijven. Een 2-tal dagen na een zware rugoperatie bel ik om mij wat hoger te leggen in bed. Was helemaal naar beneden gezakt. Heb bijna een half uur moeten wachten tot er iemand kwam zien. De helft van de verpleegkundigen & verzorgenden die daar werken lopen echt tegen hun goesting door de kamers. Precies of je vraagt onmiddellijk het onmogelijke. Een hap en een snauw zijn dagelijkse kost. Ik kon met moeite na een 5-tal dagen een kwartiertje rechtop zitten, gooien ze de plateau met het middagmaal op tafel. Ik vraag aub kan u mijn vlees snijden. “Da kunt ge zelf ook”. Heb dan als een hond er maar een paar stukken afgebeten. Soms was ik zo gedegouteerd dat ik gewoon weigerde te eten en mijn plateau liet staan zoals ze binnen gebracht werd. Krijg je natuurlijk ook weer leuke (ahum- commentaar, maar ik was ondertussen zo woest… Er moet dus inderdaad DRINGEND werk gemaakt worden van meer personeel, beter aangepaste werkschema’s, uurroosters, enz. Hetzelfde geldt op revalidatie. Ze komen je dan halen in een rolstoel naar de ergo. Lopen daar een 6-tal personen rond, die ongeveer 30 mensen moeten voorthelpen. Dus je krijgt een oefening te doen, zeg maar 20 x, en dan lig je daar 10 minuten of zo te wachten tot ze terug komt. Nog even bij vermelden dat er van die 6, 2 stagiaires bij waren die geen eurocent verdienen…. Ja onze zorgsector is GEWELDIG !! SLECHT DAN !!!!!!

We hebben jouw steun nodig