Peter was van 2008 tot 2021 voorzitter van de PVDA. Onder zijn voorzitterschap groeide de PVDA uit tot een partij met 400 afdelingen en 24.000 leden. Sinds begin 2022 legt Peter zich als algemeen secretaris toe op de langetermijnstrategie van de partij.
Peter is auteur van een flink stapeltje boeken – ‘Op mensenmaat’, ‘Hoe durven ze?’, ‘Graailand’, ‘Ze zijn ons vergeten’ en ‘Muiterij’ – die in meerdere talen vertaald werden.
Zijn nieuwste boek ‘De laatste dagen van het oude normaal’ (EPO, 2026) is een vlammend, scherp en hoopvol verhaal over een wankele wereld - en over de vraag die alles zal bepalen: laten we de toekomst over aan de monopolies, of bouwen we haar zelf?
Peter houdt van Napolitaans eten, van jazz en van voetbal. En van de zee, en van havens.
De persoon die Peter het meest inspireert is Thomas Sankara (1949-1987), een marxistische revolutionair, die in 1983 president van Burkina Faso werd. Vier jaar later werd hij vermoord. Sankara wordt ook wel de Che Guevara van Afrika genoemd.
Muziek maken is iets magisch. Het is verdwalen, weg zijn van de wereld. Ik zou het voor niets willen missen.
Op woensdagavond verdwijnt Peter een paar uur van de wereld. Dan is het tijd om muziek te maken. Samen met een paar jeugdvrienden vormt Peter de band Sugar Kane. “Wij kennen elkaar van de voetbal bij KFC Antonia, van op school, of van op café, in de legendarische Take Five in Westmalle.”
De repetities in Halle-Zoersel zijn voor Peter heilig. “Er bestaat niets beter dan dat. Muziek maken is iets magisch. Het is verdwalen, weg zijn van de wereld. Ik zou het voor niets willen missen.”