15,8 miljard euro gepikt van onze lonen... om te verdwijnen in de zakken van de aandeelhouders
Van de rijkdom die we in België elke dag produceren, vloeit er steeds minder terug naar degenen die de rijkdom creëren. Een steeds groter deel gaat naar de vergoeding van “kapitaal”. In vergelijking met tien jaar geleden gaat het om ruim 15 miljard euro per jaar. Dat blijkt uit een nieuwe studie van onze studiedienst.
“De Arizona-regering zegt dat werken meer moet lonen, maar in werkelijkheid zet ze hetzelfde beleid van verarming van de werkende klasse voort”, zegt onze voorzitter Raoul Hedebouw. “Deze studie toont aan dat er ruimte is om de lonen te verhogen en de sociale zekerheid te financieren.”
Deze studie toont aan dat er ruimte is om de lonen te verhogen en de sociale zekerheid te financieren.
Voorzitter PVDA
In 2014 ging van elke 100 euro gecreëerde toegevoegde waarde 63,96 euro naar de werkende klasse (brutolonen + socialezekerheidsbijdragen). In 2024 ontvangt de werkende klasse maar 59,39 euro meer, een verlies van 4,57 euro. Met andere woorden, het aandeel in de 'taart' is gekrompen, terwijl de totale geproduceerde rijkdom is blijven groeien.
Als de lonen vandaag hetzelfde deel van deze rijkdom zouden behouden als in 2014, zou er 4,57% van de toegevoegde waarde extra vrijkomen om de lonen te verhogen en de sociale zekerheid te herfinancieren.
Als we dit toepassen op de huidige toegevoegde waarde van alle niet-financiële bedrijven, gaat het over een verschil van 15,8 miljard euro. Dat is dus het jaarlijks inkomstenverlies voor de werkende klasse in 2024 in vergelijking met 2014. Wat de lonen als aandeel van de rijkdom hebben verloren, hebben de winsten gewonnen.
Om werken te doen lonen, zoals ze beloofden, hebben we geen eenmalige premies nodig, maar structurele loonsverhogingen. Werkende mensen verdienen hun eerlijk deel van de koek.
Voorzitter PVDA
Dat is ook geen goede zaak voor de economie. Een structurele daling van het loonaandeel kan de consumptie onder druk zetten. In een economie waarin het loonaandeel afneemt, nemen de onevenwichten tussen consumptie, investeringen en productie toe - wat vaak de voorbode is van crisis.
Raoul Hedebouw: “Elk jaar vloeit meer dan 15 miljard euro weg van de lonen naar de winsten. In plaats van die georganiseerde herverdeling van arbeid naar kapitaal te stoppen, maakt de regering ze erger met een indexblokkering. Conner Rousseau probeert die indexblokkering nu te verhullen met ballonnetjes over koopkrachtpremies. Maar om werken te doen lonen, zoals ze beloofden, hebben we geen eenmalige premies nodig, maar structurele loonsverhogingen. Werkende mensen verdienen hun eerlijk deel van de koek.”
