De Raad van de Duisternis
Deze week kwam de illegale ‘Imperial Council of War’ van Donald Trump voor het eerst samen, verkeerd bekend onder de naam ‘Peace Council’. “Dat dit gedrocht het levenslicht kan zien, is te danken aan de lafheid van de gevestigde orde”, reageert Peter Mertens, algemeen secretaris van de PVDA.
Hierbij brengen we exclusief een stuk over deze “Raad van de Duisternis”, uit het nieuwe boek van Peter Mertens, dat in mei verschijnt bij uitgeverij EPO
De Raad van de Duisternis
De zwaarste aanval op de internationale rechtsorde komt niet alleen van wie regels schendt, maar van wie het hele idee van een op regels gebaseerde wereld wil vervangen door een imperiaal alternatief. De Raad van Vrede van Trump is een poging om een parallelle wereldorde op te bouwen, een structuur die bezetting en geweld niet corrigeert maar legitimeert in functie van rooftocht en dominantie.
Trumps Raad wil optreden in alle gebieden die door conflict worden getroffen of bedreigd, zonder enige territoriale beperking. Ze heeft geen democratische of intergouvernementele structuur, alle macht ligt bij één figuur: Donald Trump. Die benoemt de leden, keurt de resoluties goed, bepaalt de koers, en heeft het vetorecht. Hij is de voorzitter, tenzij hij zelf beslist om op te stappen. Dat is geen internationale organisatie. Dat is een private machtsmachine met wereldambitie.
De prijs voor een permanente zetel in deze Raad? 1 miljard dollar. Wie dat bedrag contant op tafel legt, koopt zich vrij van de termijnlimiet van 3 jaar. Wie betaalt, blijft zitten; wie niet betaalt, vliegt eruit. Dit gedrocht bedacht Trump als sluitstuk van zijn ‘vredesplan’ voor Gaza. In de praktijk dient het vooral om elke verantwoordelijkheid uit te wissen en de genocide onder tafel te vegen. Want wie zou mee aan tafel zitten? Een schandgalerij van politieke architecten van oorlog en straffeloosheid, mensen die de wereld mee in brand zetten en daarna ‘vrede’ verkopen als marketing: Benjamin Netanyahu, de man die door het Internationaal Strafhof wordt gezocht voor misdaden tegen de menselijkheid, Tony Blair, de architect van de leugens over Irak, Jared Kushner de schoonzoon van Trump die de kust van Gaza als vastgoedbelegging probeert de kopen terwijl de lijken nog niet uit het puin zijn gehaald… Het cynisme is totaal: daders en medeplichtigen die hun slachtoffers komen vertellen wat “orde” is. Een omkering waar zelfs Orwell misselijk van zou worden.
Hoe krijgt Trump wereldleiders zover om in dit onwettige orgaan te stappen? Door chantage. Wie zich een zitje in de raad koopt, krijgt toegang tot vitale technologie en militaire beveiliging. Regeringsleiders krijgen te horen dat hun zo cruciale toegang tot Amerikaanse datacenters of tot geavanceerde raketsystemen afhangt van hun deelname. Het is geopolitiek gangsterisme: “Doe mee, of we draaien de kraan dicht.” De Amerikaanse econoom Jeffrey D. Sachs oordeelt hard: “Mocht George Orwell dit hebben verzonnen, we zouden het geniale satire vinden. In een Marvel-strip zou het de plot zijn van een superschurk die de wereld wil besturen. Maar dit is geen fictie, het is de trieste en pathetische realiteit van een wereldorde die afglijdt naar puur gangsterisme.”
Dat dit gedrocht het levenslicht kan zien, is te danken aan de lafheid van de andere veertien leden van de Veiligheidsraad. Hun slaafse onderdanigheid heeft een kracht ontketend die de wereldvrede, door resoluties zonder bevoegdheid bedreigt. Men veroordeelt maar laat betijen.Zo wordt het onwettige stap voor stap een voldongen feit.
De enige weg uit de impasse is die van verzet. De inzet is uiteindelijk eenvoudig: wie deelneemt aan een onwettig mechanisme dat zware misdrijven bestendigt, wordt medeplichtig. En wie zwijgt wanneer vrede als masker dient voor koloniale controle, helpt mee het recht te begraven dat ons na 1945 juist moest beschermen tegen de terugkeer van de wet van de jungle.
