Staakt-het-vuren in Iran biedt hoop, maar druk zetten blijft nodig

door 
Peter Mertens, algemeen secretaris van de PVDA
Marc Botenga, Europees volksvertegenwoordiger PVDA

Het staakt-het-vuren in Iran is goed nieuws. In de eerste plaats voor het Iraanse volk. Twee weken lang zullen er geen Amerikaanse en Israëlische bommen neerkomen op hun huizen, scholen, fabrieken en ziekenhuizen.

Gisteren nog dreigde Donald Trump een land van de kaart te vegen, een volledige beschaving te vernietigen. Een genocidale retoriek die ons dichter bij het ergste brengt. Vandaag moet hij terugkrabbelen en ontstaat er een opening voor vrede.

Dit staakt-het-vuren is niet uit de lucht komen vallen. Het is het resultaat van krachtsverhoudingen op het terrein, maar ook van diplomatieke inspanningen, met name van Pakistan, om een perspectief op onderhandelingen af te dwingen.

En ondertussen? Radiostilte aan de kant van de Europese leiders. Ze weigerden de Amerikaanse agressie te veroordelen. Ze zeiden niks over de opruiende uitspraken van Donald Trump. Terwijl burgers stierven onder de bommen, nam de Europese Unie geen enkel ernstig initiatief om de escalatie te stoppen.

Meerdere Europese landen lieten de Verenigde Staten zelfs toe hun grondgebied en luchtruim te gebruiken om deze oorlog te voeren. Een onaanvaardbare medeplichtigheid.

Ja, vanochtend is er hoop. Maar er is nog niets definitief. Israël liet al weten het akkoord niet te willen naleven in Libanon. En een staakt-het-vuren is in elk geval slechts een eerste stap. Er zijn nu echte onderhandelingen nodig, die te goeder trouw gevoerd worden. Want tot twee keer toe hebben de VS het vertrouwen geschonden door gesprekken te gebruiken als dekmantel om nieuwe aanvallen voor te bereiden.

Er moet meer druk worden uitgeoefend op de Verenigde Staten en Israël om een duurzame, rechtvaardige en respectvolle vrede voor de volkeren te bereiken.