Trump en zijn regering richten hun pijlen opnieuw op Cuba
Meer dan zestig jaar geleden bevrijdde Cuba zich van de dominantie van Washington en sindsdien vaart het een onafhankelijke koers, die met name wordt gekenmerkt door indrukwekkende investeringen in onderwijs, gezondheidszorg en internationale solidariteit. Het socialistische eiland is een doorn in het oog van de Amerikaanse dominantie, omdat het concreet aantoont dat een andere weg mogelijk is.
door Peter Mertens,
algemeen secretaris PVDA
Vanaf het allereerste begin probeerden de Verenigde Staten Cuba te wurgen, onder meer via een illegale en criminele blokkade die het eiland verhindert handel te drijven en investeringen en financiële transacties te ontwikkelen. Deze blokkade wordt elk jaar door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties met een overweldigende meerderheid veroordeeld (waarbij alleen de Verenigde Staten en Israël tegen stemmen) en heeft Cuba sinds de invoering ervan in 1962 tientallen, zo niet honderden miljarden euro’s gekost.
Ondanks de blokkade, de sancties en alle pogingen tot destabilisatie gedurende zes decennia, staat Cuba nog steeds overeind. Dat is wat Donald Trump en zijn buitenlandminister Marco Rubio woedend maakt, en daarom vallen zij Cuba opnieuw aan als onderdeel van hun koloniale strategie om het westelijk halfrond te heroveren.
“Cuba is een vrij, onafhankelijk en soeverein land. Niemand dicteert ons wat we moeten doen”, reageerde de Cubaanse president Miguel Díaz-Canel maandag. Hij heeft volkomen gelijk. Het is niet aan Washington om de wet te dicteren — niet in Cuba, noch in Caracas, noch in Bogotá, noch in Groenland, noch waar dan ook.
Het is tijd dat België en de Europese Unie stoppen met het Amerikaanse imperialisme achterna te lopen. Solidariteit met het Cubaanse volk en met allen die weerstand bieden.
