Theo Francken heeft een fantoomprobleem

Tekst door Peter Mertens, algemeen secretaris PVDA

Sinds de bekendmaking van de resultaten van ‘de stemming’, gaat minister van Defensie Theo Francken haast dagelijks over de rooie. Het zit de minister diep dat het maatschappelijke draagvlak voor zijn astronomische oorlogsbudgetten steeds verder wegsmelt. Dat een groeiende meerderheid van de bevolking weigert mee te stappen in de militaire koortsdroom en met een gezonde dosis argwaan kijkt naar de agressieve interventies van Donald Trump, is in zijn ogen onaanvaardbaar.

Francken is woest over mijn interview in het weekblad Humo. Daarin neem ik zijn oorlogsbudgetten op de korrel die gefinancierd zullen worden door de afbraak van onze pensioenen en publieke diensten. Dat soort wetmatigheden mag je in het huidige politieke klimaat volgens Francken niet langer luidop uitspreken.

Het recente peilingsresultaat in Brussel, dat de pvda tot de grootste partij van de hoofdstad kroont, heeft een schokgolf door het hoofdkwartier van de N-VA gejaagd, zo bevestigen ons verschillende bronnen. Plotseling gaan alle sluizen open. Het hele rechtse en uiterst rechtse spectrum sluit de rangen in een gecoördineerde drijfjacht ‘tegen het rode spook’. Van de rabiate, neofascistische platforms zoals PAL NWS tot het Vlaams Belang, en van de ultraconservatieve penvoerders van Doorbraak tot de absolute top van de N-VA: alle registers worden opengetrokken in een massale besmeuringscampagne.

Het procedé is voorspelbaar. Syndicale acties, legitieme burgerlijke ongehoorzaamheid en blind vandalisme worden doelbewust op één hoop gegooid. Met een batterij van halve waarheden en hele leugens probeert Francken vervolgens alles te linken aan de pvda. Volgens Francken wordt die link ook gemaakt in een rapport van Ocad (Coördinatieorgaan voor de Dreigingsanalyse). Alleen blijkt dat document na enig journalistiek graafwerk een fantoom te zijn; het bestaat simpelweg niet. Francken wil de bevolking murw slaan met een fantoom-dreiging, om de aandacht af te leiden van zijn eigen autoritaristische ontsporing.

Het zijn mechanismen die we donders goed kennen van over de plas. Het is de blauwdruk van wat Fox News in de Verenigde Staten opvoert in dienst van het Trumpisme, en wat de miljardair Vincent Bolloré met zijn zender CNews in Frankrijk doet om dissidente stemmen zoals die van Jean-Luc Mélenchon buiten de democratische orde te plaatsen. De doctrine van deze anti-democraten is helder: criminaliseer de tegenstem, zaai angst in de onderbuik en timmer het werkelijke democratische debat dicht.

Minister Francken, die met open mond opkijkt naar zijn Amerikaanse evenknie, de beruchte oorlogsminister Pete Hegseth, gedraagt zich als een politieke brulboei. Maar achter zijn getier voelt men de existentiële angst. Francken en de zijnen willen immers koste wat het kost de inhoudelijke discussie over hun eigen regeringsmaatregelen vermijden. Ze willen het niet hebben over de pensioendiefstal, of over het feit dat de sociale zekerheid wordt leeggezogen om de militaire industrie te spekken. En bovenal moet het muisachtig stil blijven rond de eigen aankooppolitiek van de minister. Terwijl gewone families de crisis aan de kassa betalen, bestelde Francken immers peperdure anti-drone-technologie rechtstreeks bij een persoonlijke wandelvriend. Zonder openbare aanbesteding, zonder controle, ver weg van het publieke oog. Quid pro quo, heet dat in de wandelgangen: voor wat hoort wat. Maar het status quo rammelt, en geen enkele drijfjacht kan de simpele waarheid definitief toedekken.