We brengen de PVDA dichter bij jou en jou dichter bij de PVDA.!

Download onze app

Samen kunnen we de regering stoppen

Na meer dan een jaar sociaal verzet zien we dat de strijd loont. De pensioenhervorming is al uitgesteld tot minstens 2027, en 20.000 mensen ontsnappen aan de pensioenmalus. In 2026 gaan we verder. Volgende afspraak: 12 maart voor de grote nationale betoging van de vakbonden en het middenveld. Op deze pagina vind je onze beste video's, artikels en materiaal om De Wever en Rousseau te stoppen.

maandag 9 februari 2026

PVDA-militanten op de provinciale actiedag in Brussel op 12 februari

Deel deze video 
InstagramFacebook

Het brede sociale verzet, de groeiende onvrede in de publieke opinie én onze politieke druk hebben De Wever, Rousseau en co al doen inbinden op verschillende punten. 

De pensioenmalus is uitgesteld tot minstens 2027, samen met de hele pakket van de pensioenhervorming. Bijvoorbeeld, ziektedagen en tijdelijke werkloosheid blijven gelijkgesteld als gewerkte dagen voor de berekening van je pensioen. De regering is heel verdeeld en heeft zelfs geen begroting voor 2026.

Toch wil de regering ons doen geloven dat alles al beslist is en actie geen zin meer heeft. Maar de pensioenmalus en de indexdiefstal zijn nog niet gestemd in het parlement. We kunnen hen dus nog tegenhouden. In 2026 gaat het verzet verder. Door in onze omgeving het gesprek aan te gaan, mensen te overtuigen, collega’s warm te maken voor de betoging op 12 maart, een affiche op te hangen of onze steun te tonen op sociale media, maken we de beweging elke dag sterker ❤️

De impact van het sociaal verzet

Lees hier het volledige dossier

Une personne tient un téléphone avec le calculateur de vol d'index affiché

Bereken hoeveel de indexdiefstal jou kost

De regering De Wever-Rousseau wil ons doen werken tot 67 jaar. Maar niks staat vast: ons pensioen is het resultaat van sociale strijd. Geen enkele maatregel is gestemd. In Kroatië won de werkende klasse, hier kan dat ook. Maar hoe? En wat is het alternatief?

De sociale strijd wordt nu hervat. 

  • 6.000 scholieren staakten op 22 januari tegen minister Demir, 7.000 mensen betoogden op 25 januari voor de toekomst van jongeren in Brussel en op 26 januari begon een staking van spoorwegarbeiders gedurende één week, met steun van een interprofessionele samenkomst.
  • In februari was er de mobilisatie van de non-profitsector, gevolgd door 3 dagen provinciale mobilisatie op 5, 10 en 12 februari.
  • Op 8 maart is het Internationale Strijddag voor Vrouwenrechten, met betogingen doorheen heel België, en op 12 maart vindt de nationale vakbondsbetoging in Brussel plaats tegen de regering-De Wever-Rousseau.

Vaak gestelde vragen en hoe te reageren

Zoek je argumenten om het gesprek aan te gaan in je omgeving? Deze FAQ hieronder kan je misschien verder helpen 👇

De regering-De Wever-Rousseau is kwetsbaarder dan ze lijkt. Gezien de brede mobilisatie, politieke druk en ontevredenheid van het publiek, heeft de regering haar pensioenhervorming geleidelijk aan moeten terugschroeven: gelijkstelling van verschillende periodes (ziekte, tijdelijke werkloosheid, moederschapsverlof, legerdienst) bij de berekening van de malus, versoepeling van de voorwaarden voor vervroegde uittreding, behoud van eindeloopbaanregelingen vanaf de leeftijd van 55 jaar en uitstel van de volledige hervorming tot ten minste 2027. Twee recente peilingen laten zelfs zien dat de Arizona-coalitie haar meerderheid verliest als er vandaag verkiezingen zouden worden gehouden. Ons doel blijft dat de pensioenmalus en de indexdiefstal volledig worden geschrapt. Het is mogelijk: we hebben het gezien in Kroatië, waar de pensioenleeftijd werd verlaagd van 67 naar 65 jaar dankzij 750.000 handtekeningen en een grote mobilisatie van de vakbonden in een verenigd front, of in België met de afschaffing van het op punten gebaseerde pensioen in 2018 en de intrekking van de antibetogingswet in 2023.

"Er is geen alternatief, het geld is op", zegt premier Bart De Wever, die gelooft dat zijn beleid van sociale afbraak onvermijdelijk is. Niets is echter minder waar. Er zijn wél alternatieven: Ons land heeft veel geld, het is een kwestie van politieke keuzes. Hier zijn drie maatregelen om het geld te halen waar het zit:

  • Begin met het herzien van de geschenken en subsidies aan bedrijven (3 miljard euro)
  • Doorbreek het taboe op het belasten van de superrijken (tot 10 miljard euro)
  • Verminder de geplande nieuwe militaire uitgaven en investeer het geld in de pensioenen (4 miljard euro)

Dankzij deze drie hefbomen kunnen we maar liefst 17 miljard euro vrijmaken voor de financiering van de sociale zekerheid en ruimte creëren voor een publiek investeringsplan.

De pensioenmalus is een zeer radicale en elitaire maatregel, bedoeld om zoveel mogelijk mensen te dwingen tot 67 te werken. Het is het instrument bij uitstek waarmee de regering mensen wil verplichten om tot 67 te werken.  Een op de drie vrouwen wordt erdoor getroffen. De kans is groot dat de regering de voorwaarden de komende jaren zal aanscherpen. In dat geval zullen nog meer mensen worden getroffen. Hoe gaat dat concreet in zijn werk? 

Als je niet aan voldoende effectieve gewerkte dagen komt, verlies je 5% van je pensioen voor elk jaar dat je je pensioendatum vervroegt. Bijvoorbeeld: als je op je 63e stopt met werken, verlies je 20% van je pensioen (67 - 63 = 4 jaar x 5% = 20%). En dat voor de rest van je leven.

Onder druk van het sociaal verzet zijn er al verschillende aanpassingen gebeurd aan het voorstel van de pensioenmalus. In het begrotingsakkoord is aangepast dat het eerste gewerkte jaar mee telt, los van het aantal gewerkte dagen. Daarnaast tellen ook ziektedagen mee voor het aantal gewerkte dagen. Dat zijn twee overwinningen van de strijd tegen de pensioenmalus. Maar de malus moet in zijn geheel weg, het is en blijft een instrument om iedereen te dwingen tot 67 te werken. 

(toevoegen: video Kim pensioenmalus in 60 seconden? nog accuraat?)

De ministers, die royaal betaald worden en comfortabel in hun stoelen zitten, beschrijven de langdurig zieken als profiteurs... Om 1,8 miljard aan besparingen op hun kap te rechtvaardigen. 

Maar het gaat om echte mensen. René bijvoorbeeld, een 56-jarige vrachtwagenchauffeur. Hij zit momenteel thuis, lijdt aan artrose aan zijn voeten en knieën. Dat maakt het voor hem onmogelijk om zijn huidige werk uit te voeren. Hij maakt zich nu zorgen en wil weten of zijn werkgever hem passend werk kan bieden. Anders wordt hij ontslagen op medische gronden.

De kans dat de Russen morgen op onze Grote Markt staan is vrijwel onbestaande. Europa heeft drie keer zoveel wapens als Rusland. Rusland had drie jaar nodig om een vijfde van Oekraïne te veroveren. Hoe zou het plots heel Europa kunnen aanvallen? Degenen die dit beweren willen miljarden van onze pensioenen investeren in hun wapenindustrie. Ze geven toe aan Trump en de lobby van de wapenindustrie. We hebben hier NIETS bij te winnen: we gaan een groot deel van ons pensioen verliezen en als er oorlog uitbreekt, zullen ónze kinderen als kanonnenvoer ingezet worden, niet die van Theo Francken, Conner Rousseau of Bart De Wever.